Een hele dag offline? Natuurlijk kan ik dat! Op vrijdag 10 mei doe ik de 24-uur-offline-challenge.

De happening staat al weken in mijn digitale agenda. Ik verheug me op deze digitale detox. Een heuse wellness-dag! Geen afleiding door social media. Rust voor mijn ogen. Rust voor mijn brein. Volop aandacht voor mijn natuurlijke omgeving. Zalig.

Heel slim plan ik twee ouderwetse offline face-to-face gesprekken. Alle online-losse-eindjes handel ik op donderdagavond af.

Om 00:00 uur start mijn challenge. Ik slaap dan al.

‘s Ochtends skip ik mijn Wordfeud-ochtend-woordje-ritueel. Ik check rechtstreeks de lucht in plaats van de buienradar. Ik fiets, zonder de Google-maps-navigator, op mijn richtingsgevoel -met slechts een kleine omweg- naar mijn eerste afspraak in een koffiebar.

Ik zie dan de tijd wegtikken. Niet op mijn mobieltje maar gewoon op de klok boven een prachtig espressoapparaat. Mijn afspraak is wel erg laat. Ze vergeet me toch niet? Na een dik kwartier grijp ik naar mijn bel-telefoon. Heb ik een gemiste oproep? Nee. Ik zit nog in de challenge: bellen valt nog onder ‘offline’. Toch?

Oeps. Ons contact loopt 100% via LinkedIn …

Dit is een noodgeval … Om 10:18 uur verlies ik mijn challenge …

Gretig haak ik aan op de free wifi. Ik stuur haar een bericht via LinkedIn. Ik wacht en check in de tussentijd eventjes LinkedIn, WhatsApp, Facebook en mijn mail. En leg eindelijk mijn Wordfeud-woordje. Voel ik me schuldig? Nee hoor, zalig.

Nora komt niet. Ze had zich natuurlijk al afgemeld. Gewoon via LinkedIn.

De rest van de dag beschouw ik mijn online-gedrag wél kritisch. Ook dat is natuurlijk nuttig aan een challenge. Ik daag mijn ingesleten digitale gewoontes uit. Jezelf in vraag stellen? Dat mogen we natuurlijk allemaal wat vaker doen. Een open blik, daar draait het om. Natuurlijk digitaal. Gelijk natuurlijk best wat minder digitaal.

Een open blik past overal – Doeneke wil ’t proberen!