Bij boeren denk ik aan mijn jeugd. Een jeugdvriendin van me met wie ik nog steeds close ben is een boerendochter. Haar vader begrijpt veel van het leven en hij heeft volgens mij de beste baan ooit, als boer. Hij staat nooit in de file en werkt aan huis. Helemaal top, maar of dat echt zo voelt weet ik niet zeker. Twents versta ik best een beetje, maar plat mis ik een hoop als kleine meid. En nog. Sowieso is veel praten geen vereiste om een goede boer te zijn, begrijp ik al jong. Of zo denk ik dat toch.

Maar daarin vergis ik me. Hier in ’t westen praten mensen misschien sowieso meer dan daar waar mijn wieg staat. Hoeve overleg alles, hier bij mij om de hoek, heeft die naam niet voor niets. Nomen est omen. De boer, boerin en kinderen brengen “overleg alles” dagelijks in de praktijk. Niet enkel onderling, ook met de klanten. Die klanten kopen dagelijks zeven dagen per week en tweeënvijftig weken per jaar bij die hoeve. Klanten komen uit de buurt en van best wat verder. Ze spreken allerlei talen en hebben hun wieg staan in Nederland, Turkije, Afrika, Azië etc. Groenten, kaas, eieren en zo meer zijn er in overvloed en allemaal vol ambachtelijke kwaliteit. Biologisch is er ook volop van de hoeve en bevriende boeren in de omgeving.

Maar dat verklaart de enorme aantrekkingskracht niet van deze boeren. Die zit ‘m voor veel vaste klanten in de rauwe melk. Die is er in twee varianten. Koude melk en warme melk. Koeien worden dagelijks op vaste tijden gemolken. Om 17:00 uur is de tweede melk van de dag zo van onder de koe nog warm, op lichaamstemperatuur. Da’s de warme melk en klanten met hun wieg buiten Nederland kopen die per vijf of tien liter juist als ie nog dampt. In een emmer voegen ze daar dan direct wat stremsel aan toe en dat start een kaas in wording, die doet denken aan hun thuis.

Hoeve overleg alles bedenkt dit businessmodel niet zelf. Eén vraag aan de boer en wat overleg over hoe dat alles te organiseren blijkt de kunst. Al jaren en met dagelijks veel plezier voor iedereen in een buitengewoon open en gezellige sfeer, tussen wereldburgers in de polder. Het kan dus wel, met een open oor.

Overleg alles – Doeneke wil ’t proberen!