Papa’s meisje

Doeneke Werkpret

De dochter van de banketbakker heeft het lekker voor elkaar. De loopbaan van mijn klasgenootje is al vroeg kristalhelder: in het bedrijf van paps. Ik ben jaloers op haar. Voor haar geen beroepskeuzestress. Of slopende sollicitatieprocedures. Voor haar straks zelfs onbeperkt gebakjes, koekjes en chocolade. De dochter van de slager heeft minder geluk, vind ik. Dat vindt zijzelf ook. Toch stapt ze – na heel wat beroepskeuzestress – in die topzaak van paps. Helaas zonder gebakjes. Wel fijn zonder sollicitaties.

In de voetsporen van je vader treden gebeurt veel in de middenstand. Ook een baan in het onderwijs lijkt genetisch bepaald. Artsenwerk is ook besmettelijk. En het gebeurt in de politiek. Zo’n gespreid bedje. Zo opereert Lilian Marijnissen vanuit haar SP nest. Eigenlijk op diezelfde stoel als paps Jan. Maar Sophie Hermans weet ’t zeker. Werken voor die partij van papa Loek? Dat nooit. Toch kruipt ook bij haar het bloed waar het niet gaan kan. Sophies zusje Caroliene loopt ook niet erg uit de pas.

Je dochter in jouw voetsporen. Dat maakt een vader trots. Zoiets lijkt ook mijn paps super. Bij het liedje ‘These boots are made for walking’ van Nancy Sinatra vertelt hij mij hoe geweldig lekker Nancy zingt. Net als haar vader Frank. Een hint. Helaas is mijn vader geen beroemde zanger. Hij zit in de techniek. Vanaf dat moment sta ik als klein meisje, op een stoel, naast mijn vader, aan de werkbank, in de koude schuur. We doen dingen met de figuurzaag en soldeerbout. We repareren een kapot radiootje. Ik doe vreselijk mijn best. Wat een vreselijk akelig gehannes!

Zij aan zij met paps ‘werken’ vind ik super gezellig. Maar we weten het allebei allang. Ik bén geen techneut. Ik mis daarvoor elk talent. “Jij kunt goed met mensen, daar moet jij je beroep van maken!” verlost mijn vader me op een – hele mooie – dag. Dat betekent sowieso beroepskeuzestress. Ik word ‘iets met mensen’ …

Elk talent – Doeneke wil ’t proberen!

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
4
Geef mij een kans

Ik sta op het podium. Helemaal in mijn element. Het is ‘open podium’ op de laatste repetitie van ons koor. De bonte avond. We doen iets met ABBA. Altijd leuk. Misschien knullig. Zeker tijdloos. Mijn eerste doorbraak in de voetsporen van ABBA plan ik op de eindmusical van de basisschool. …

Doeneke Werkpret
8
Hij is blij met zichzelf

‘Pfff, is het na al die regen eindelijk zomer, is het weer meteen idioot heet!’ Ze slaakt een diepe zucht en sjokt bozig weg. “Typisch een mismatcher“, zegt mijn andere collega, “zo eentje die zich altijd focust op wat er niet goed gaat.” Hij maakt het me helder en vertelt …

Doeneke Werkpret
1
Meneer Bata weet alles beter

“Je denkt teveel”, zegt ze tegen me. Even hoor ik een compliment, maar ’teveel’ is natuurlijk nooit goed. Ze werkt me in. “Ik ga je leren knallen”, jut deze chef mij op. Zij is er eentje uit de horeca en die knallen. Van haar moet ik niet ‘denken’, maar ‘doen’. …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten