Heb jij een stem? Ga op een koor!

Doeneke Fit

Paradisi gloria, paradisi glóóória!

Ik zing. In een koor. We zingen oratoria: prachtige, geestelijke muziekstukken.

Om zulke stukken te zingen, hoef je niet gelovig te zijn. Gelukkig maar. Ik ben niet religieus. In mijn jeugd luisterden we op zondagochtend niet naar Bach, maar naar Robert Long.

Of je een nachtegaaltje moet zijn om in een koor te mogen? Ik ben het niet. Ik zing niet vals, ik kan noten lezen en maat houden. Maar inzetten op de juiste toon en een toon lang aanhouden, dat blijft lastig. Gelukkig is er in een koor van alle kanten steun. Zo haak ik aan op mijn buurvrouw die alvast de eerste noot heeft ingezet en tussendoor haal ik stiekem adem.

Het is bovendien dé plek waar ik in vervoering raak. Machtig als al die stemmen samen tot iets komen. En daar is mijn stem er één van! En zakken we met z’n allen een halve toon? Soit. Het voelt in ieder geval saamhorig.

Ook opvallend: het koor zorgt ervoor dat ik me jong voel. Want op mijn koor ben ik één van de jongsten – en dat ben ik in steeds minder gezelschappen. Onze ook jonge dirigent past, zonder zich (zichtbaar) te ergeren, het repetitietempo op die hoge gemiddelde leeftijd aan. Pure onthaasting dus. Zalig!

Kortom: saamhorigheid, verjonging, vervoering en onthaasting. Een koor heeft alles! En toch heerst er bij koren een instabiele omgekeerde leeftijdspiramide. Koren zitten met smart op nieuwe, jonge, enthousiaste aanwas te wachten.

Dus neem wat zangles, ga op zoek naar een koor en geniet ervan hoe ze, voor jou met je jeugdige frisheid, de rode loper uitrollen…

Samen in vervoering onthaasten – Doeneke wil ’t proberen!

 

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
1
Recht zo die gaat?

“Hij doet alsof hij dood gaat”, klaagt een vriendin. Haar echtgenoot heeft een verkoudheid. Dus ligt hij op de bank. Met veel hysterisch vertoon snuit hij zakdoeken vol. En met verdrietige natte ogen smeekt hij om haar aandacht. Hij kan zeker ook niet naar zijn werk … voorlopig. Wij kennen …

Doeneke Fit
22
Dag pap

Opeens is mijn vader zichzelf niet meer. Hij is angstig, onrustig en hallucineert. Dat komt door een delier. Hij ziet dingen over de wanden van zijn kamer kruipen. Muren verplaatsen zich en worden groen. En dat doen akelige mensen op afstand. Heel ingenieus. Ze testen hem. Hij is uitverkoren, zegt …

Doeneke Fit
1
Een stapje terug in de tijd?

Je bent jong en je wilt wat. Dus dans je. Natuurlijk! Je zal nu maar een jongere zijn. Niet dansen? Daar gaan je kansen! Vanaf mijn 14e ga ik naar de discotheek. In Hengelo. Twente. Maar ik dans. En ik kijk om me heen. En ze kijken naar mij. We …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten