Heb jij een stem? Ga op een koor!

Doeneke Fit

Paradisi gloria, paradisi glóóória!

Ik zing. In een koor. We zingen oratoria: prachtige, geestelijke muziekstukken.

Om zulke stukken te zingen, hoef je niet gelovig te zijn. Gelukkig maar. Ik ben niet religieus. In mijn jeugd luisterden we op zondagochtend niet naar Bach, maar naar Robert Long.

Of je een nachtegaaltje moet zijn om in een koor te mogen? Ik ben het niet. Ik zing niet vals, ik kan noten lezen en maat houden. Maar inzetten op de juiste toon en een toon lang aanhouden, dat blijft lastig. Gelukkig is er in een koor van alle kanten steun. Zo haak ik aan op mijn buurvrouw die alvast de eerste noot heeft ingezet en tussendoor haal ik stiekem adem.

Het is bovendien dé plek waar ik in vervoering raak. Machtig als al die stemmen samen tot iets komen. En daar is mijn stem er één van! En zakken we met z’n allen een halve toon? Soit. Het voelt in ieder geval saamhorig.

Ook opvallend: het koor zorgt ervoor dat ik me jong voel. Want op mijn koor ben ik één van de jongsten – en dat ben ik in steeds minder gezelschappen. Onze ook jonge dirigent past, zonder zich (zichtbaar) te ergeren, het repetitietempo op die hoge gemiddelde leeftijd aan. Pure onthaasting dus. Zalig!

Kortom: saamhorigheid, verjonging, vervoering en onthaasting. Een koor heeft alles! En toch heerst er bij koren een instabiele omgekeerde leeftijdspiramide. Koren zitten met smart op nieuwe, jonge, enthousiaste aanwas te wachten.

Dus neem wat zangles, ga op zoek naar een koor en geniet ervan hoe ze, voor jou met je jeugdige frisheid, de rode loper uitrollen…

Samen in vervoering onthaasten – Doeneke wil ’t proberen!

 

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
4
Zeg maar Niko

Dat is echt niks voor mij. Het ziet er zo mal uit. “Grüẞ Gott!” zegt hij als grapje tegen de twee dames. Het is hartje zomer en ze lopen met twee skistokken door de Nederlandse Waterleidingduinen. Nordic walking. Lopen met twee skistokken in nul komma nul sneeuw?! Ik zie mezelf liever …

Doeneke Fit
8
Haaien smullen van mannen

“Een haai!” schreeuwt het meisje op ons zandstrand. Ze heeft een schattige unicorn zwemband om en wijst naar het water. Precies in de richting waar ik rondzwem. Ik schiet vol in de stress. Snel zwem ik de andere kant op. Blijkbaar raak ik bij haai-gevaar niet in de fight- of …

Doeneke Fit
6
Mijn brein is met vakantie

“Hoe is het met je ouders?” vraagt mijn schoonmoeder geïnteresseerd. “Die zijn er niet meer”, antwoord ik kalm. Meteen vul ik aan met “mijn moeder overleed negen jaar geleden en mijn vader vorig jaar.” Door een hersenbloeding heeft mijn schoonmoeder geheugenproblemen. Regelmatig vraagt ze heel lief “hoe is het met …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten