Heb jij een stem? Ga op een koor!

Doeneke Fit

Paradisi gloria, paradisi glóóória!

Ik zing. In een koor. We zingen oratoria: prachtige, geestelijke muziekstukken.

Om zulke stukken te zingen, hoef je niet gelovig te zijn. Gelukkig maar. Ik ben niet religieus. In mijn jeugd luisterden we op zondagochtend niet naar Bach, maar naar Robert Long.

Of je een nachtegaaltje moet zijn om in een koor te mogen? Ik ben het niet. Ik zing niet vals, ik kan noten lezen en maat houden. Maar inzetten op de juiste toon en een toon lang aanhouden, dat blijft lastig. Gelukkig is er in een koor van alle kanten steun. Zo haak ik aan op mijn buurvrouw die alvast de eerste noot heeft ingezet en tussendoor haal ik stiekem adem.

Het is bovendien dé plek waar ik in vervoering raak. Machtig als al die stemmen samen tot iets komen. En daar is mijn stem er één van! En zakken we met z’n allen een halve toon? Soit. Het voelt in ieder geval saamhorig.

Ook opvallend: het koor zorgt ervoor dat ik me jong voel. Want op mijn koor ben ik één van de jongsten – en dat ben ik in steeds minder gezelschappen. Onze ook jonge dirigent past, zonder zich (zichtbaar) te ergeren, het repetitietempo op die hoge gemiddelde leeftijd aan. Pure onthaasting dus. Zalig!

Kortom: saamhorigheid, verjonging, vervoering en onthaasting. Een koor heeft alles! En toch heerst er bij koren een instabiele omgekeerde leeftijdspiramide. Koren zitten met smart op nieuwe, jonge, enthousiaste aanwas te wachten.

Dus neem wat zangles, ga op zoek naar een koor en geniet ervan hoe ze, voor jou met je jeugdige frisheid, de rode loper uitrollen…

Samen in vervoering onthaasten – Doeneke wil ’t proberen!

 

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
2
Dom zijn. Mag dat?

Ik faal bij onze corona-regels-test*. Ik voel me dom, een gevaar voor mezelf en mijn omgeving. Ook ben ik op weg naar vette boetes. Dom is duur. De basisregels gaan bij mij al snel top. Ik houd de 1,5 meter aan. Ik hoest en nies in mijn elleboog. En ook …

Doeneke Fit
1
De R van die akelige Regelmaat

“Dan heb je nog wat aan je avond!” antwoordt mijn oma resoluut op mijn vraag waarom we zo raar vroeg eten. “Maar dan heb ik niks aan mijn middag!”, roep ik verontwaardigd en brutaal naar mijn oma terug. Boos zuig ik haar zachte smakeloze doperwtjes en worteltjes – allemaal uit …

Doeneke Fit
Vasten voor iedereen

Met een stukje injera – een grote pannenkoek met een sponsachtige structuur en ietwat zure smaak – tussen mijn vingers, pak ik het vlees van de schaal. Ik stop de injera met vlees én mijn vingers in mijn mond. Het lukt mij steeds beter, zonder knoeien, Eritrees te eten. Vandaag …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten