Zo’n kek pakje lijkt mij ook wel wat voor op het werk. Mag dat? Dat een werkgever een korte broek met teenslippers verbiedt, snap ik wel. Dat ziet dat er vaak weinig fraai uit. Bij deze organisatie vermeldt het kledingvoorschrift niets over zo’n kek pakje. Wel staat er ‘draag geen rode broek’. Hoezo verbied je een rode broek?

Een werkgever heeft een instructierecht over hoe jij je kleedt op ’t werk. Als basis voor deze instructies gelden objectieve rechtvaardigingsgronden. Goede redenen. Zoals veiligheid, gezondheid en hygiëne op de werkvloer. Vaak betekent dat een verbod op all-over-the-body piercings of teenslippers …

Nastreven van een professionele uitstraling van de organisatie is ook een objectieve rechtvaardigingsgrond. Tsja. Die is lastig. Wat is een professionele uitstraling? Betekent dat geen hoofddoek? Geen diep decolleté? Geen tattoos? Geen korte broek? Wel een oorbel of twee, maar geen neusringetje? Wel een tongpiercing zolang je verstaanbaar bent? Geen rode broek? Zoiets botst met de grondrechten van werknemers. Er gelden voor werkgevers regels binnen dit instructierecht. Maar weinig is absoluut. Met als gevolg soms merkwaardige kleedinstructies.

Naast de objectieve rechtvaardigingsgronden moeten kledingvoorschriften in het huishoudelijk reglement van een organisatie staan. Een medewerker kent en aanvaardt dit reglement bij het tekenen van de arbeidsovereenkomst. En ben je als werkgever op een dag die saaie lichtblauwe overhemden helemaal zat – en spreek je je medewerkers hierop aan? Zo’n verrassings-kleding-verbod mag niet zomaar. Een medewerker heeft ook het recht zichzelf te zijn. In een eigen outfit met een eigen kleur. Gewoon naar eigen keuze. Best logisch toch?

Een rode broek – Doeneke wil ’t proberen!