Hoe chagrijnig ben je nog?

Doeneke Sociaal
1

Moorden – onder liefdespartners –  vinden vaker aan het eind van een extra lang vrij weekend plaats. De partners zijn dan – toch net iets te lang – in elkaars nabijheid. Je haalt – net iets te lang – het bloed onder elkaars nagels vandaan. Forensisch artsen hebben het er druk mee.

Bij mij thuis is het ook niet altijd pais en vree. Van huishoudelijke irritaties – wc-bril, rondslingerende schoenen en met lawaai de trap oplopen – tot bijna dodelijke opmerkingen.

“Hoe chagrijnig ben je nog?” is er zo eentje. Nu als – best wel grappig bedoelde – ijsbreker na wat kille uren. Ik zie nu de humor er niet van in. Mijn boosheid borrelt – opnieuw – op.

Slechtgehumeurd, mopperig, ontevreden – meldt Van Dale bij cha·grij·nig.

Zie je wel! De term ‘chagrijnig’ is absoluut ongepast. Alsof de oorzaak bij míj ligt! Míjn slechte humeur, míjn gemopper, míjn ontevredenheid. ‘Chagrijnig’ impliceert een zijn.

Ik ben niet chagrijnig! Ik voel me ge·frus·treerd – vol frustratie, zich tekortgedaan voelend –  volgens Van Dale. Ik voel me vol frustratie en tekortgedaan. Dus.

En die frustratie ontstaat niet door niets natuurlijk. Die ontstaat door die ander. Die mij – met die wc-bril, schoenen, trap en verkeerde opmerkingen – het bloed onder mijn nagels vandaan haalt.

Gelukkig waagt mijn lief zich niet aan zoiets als ‘je bent zeker chagrijnig door je hormonen’. Want zo’n opmerking is sowieso fataal!

 

Vooral thuisblijven – Doeneke wil ’t proberen!

 

Veilig samenleven? Lees hier mijn blog over hoe je constructief feedback geeft.

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
1
Lastig anders te kijken?

Ik zit met twee vijfjarigen in de trein. Tegenover ons zit een meisje met het syndroom van Down. De kinderen gapen haar aan. Ze schuiven onrustig heen en weer. Ook ik schuif onrustig heen en weer. Als ze maar geen ongepaste opmerking maken, denk ik. Dan fluistert één van hen …

Doeneke Sociaal
2
Ik ben toch niet gek?

‘Ik ken jou niet. Ga weg! Ik zoek mijn man!’ Fel kijkt ze haar echtgenoot aan. Ze heeft het syndroom van Capgras. Een dubbelgangerswaan. Zij herkent de uiterlijke kenmerken van haar man wel, maar zijn identiteit niet. Hij voelt niet meer vertrouwd. Zij denkt dat hij een dubbelganger is. En …

Doeneke Sociaal
2
Een Cornetto in coronatijd

“Ja, graag!” reageert ze blij op mijn vraag of ze even voor wil bij de kassa. Ze klemt stevig een doos diepvries Cornetto’s tegen haar maag. Meteen popt de herinnering aan een Cornetto in mij op. Het soms een beetje knapperige, en vooral taaie hoorntje. Mijn doel: dat feestelijke stukje …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten