Hoe chagrijnig ben je nog?

Doeneke Sociaal
1

Moorden – onder liefdespartners –  vinden vaker aan het eind van een extra lang vrij weekend plaats. De partners zijn dan – toch net iets te lang – in elkaars nabijheid. Je haalt – net iets te lang – het bloed onder elkaars nagels vandaan. Forensisch artsen hebben het er druk mee.

Bij mij thuis is het ook niet altijd pais en vree. Van huishoudelijke irritaties – wc-bril, rondslingerende schoenen en met lawaai de trap oplopen – tot bijna dodelijke opmerkingen.

“Hoe chagrijnig ben je nog?” is er zo eentje. Nu als – best wel grappig bedoelde – ijsbreker na wat kille uren. Ik zie nu de humor er niet van in. Mijn boosheid borrelt – opnieuw – op.

Slechtgehumeurd, mopperig, ontevreden – meldt Van Dale bij cha·grij·nig.

Zie je wel! De term ‘chagrijnig’ is absoluut ongepast. Alsof de oorzaak bij míj ligt! Míjn slechte humeur, míjn gemopper, míjn ontevredenheid. ‘Chagrijnig’ impliceert een zijn.

Ik ben niet chagrijnig! Ik voel me ge·frus·treerd – vol frustratie, zich tekortgedaan voelend –  volgens Van Dale. Ik voel me vol frustratie en tekortgedaan. Dus.

En die frustratie ontstaat niet door niets natuurlijk. Die ontstaat door die ander. Die mij – met die wc-bril, schoenen, trap en verkeerde opmerkingen – het bloed onder mijn nagels vandaan haalt.

Gelukkig waagt mijn lief zich niet aan zoiets als ‘je bent zeker chagrijnig door je hormonen’. Want zo’n opmerking is sowieso fataal!

 

Vooral thuisblijven – Doeneke wil ’t proberen!

 

Veilig samenleven? Lees hier mijn blog over hoe je constructief feedback geeft.

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
6
Gezellig zo’n lintjesregen

“Ik ben ridder”, schept hij op. Hij duwt zijn borst vooruit en wijst naar zijn strikje. Altijd draagt hij een keurig colbert. Met op zijn revers een klein blauw, oranje strikje. Ik vind het raar. De ridders die ik ken dragen blinkende schilden, helmen en zwaarden. Mijn opa is die ridder …

Doeneke Sociaal
5
Stelletje viespeuken

“Wat een stelletje viespeuken!”, mopper ik. Met een vies gezicht verwijder ik het verfrommelde lege pakje sigaretten uit de bosjes. Met mijn grote grijper stop ik het in mijn tas. “Aso’s!” foeter ik. Een meter verderop vis ik een leeg blikje Red Bull op. ‘De prullenbak staat natuurlijk veel te …

Doeneke Sociaal
3
Wat zegt u?

“Zeg maar jij, hoor!” hint mijn schoonvader losjes. Met zijn tachtig jaren oogt hij nog fris en fruitig. One of the guys. De achttienjarige vriend van zijn kleindochter glimlacht beleefd – en ongemakkelijk. Net zo ongemakkelijk als onlangs, wanneer ik dezelfde vrijer van mijn nichtje hetzelfde verzoek. “Tegen vrouwen van …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten