Zo ga je nervositeit te lijf

Doeneke Fit

Het zit in mijn maag. Als verkrampte bal. Het beneemt me mijn adem.

Ik ben knetter nerveus.

Ik draai vast in zinloos gepieker. Woorden voor een interne peptalk komen niet.

’t Balletje in mijn maag wordt groter en strakker. Het staat op springen.

Ik moet nú presteren. En daarvoor heb nú lucht nodig. Het moet nu weg. Ik moet uit mijn malende hoofd, terug naar wat rust en ruimte in mijn lijf.

Ik daal af naar mijn maag. ‘Ja, ik ben nerveus en dat mag’, zeg ik vriendelijk tegen mezelf en aai liefdevol over mijn maag. Ik adem naar de bal. De bal krimpt. Mijn adem gaat rond het balletje en maakt het zacht. Rustig ruimte creëren, niet teveel willen sturen … De adem kan en doet het ineens gewoon weer vanzelf!

Ik daal, gewoon fijn, verder met m’n adem af naar mijn billen. Ja! Ik voel ze! Twee billen!
Kan ik nog verder met mijn adem – naar mijn voeten? Nee, die staan nu nog te ver weg …
Ik blijf bij mijn billen. Ik voel meer ruimte. Er stroomt weer lucht!

Het monster dat die bal zojuist nog was, is er nog een beetje en trilt na. ‘En dat mag’, zeg ik liefdevol tegen mezelf. En daar achteraan komt als vanzelf mijn interne peptalk: ‘Je kunt het, topper!’

Door- en opluchten – Doeneke wil ’t proberen!

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
1
Een stapje terug in de tijd?

Je bent jong en je wilt wat. Dus dans je. Natuurlijk! Je zal nu maar een jongere zijn. Niet dansen? Daar gaan je kansen! Vanaf mijn 14e ga ik naar de discotheek. In Hengelo. Twente. Maar ik dans. En ik kijk om me heen. En ze kijken naar mij. We …

Doeneke Fit
1
Op mijn kop

Eindelijk ondersteboven! Nooit eerder lukt mij dat. Handstand. Handstand overslag. Radslag. Dat lukt nooit als kleine meid. Ook nooit bij bedrijfsyoga. Weer nooit bij yoga om de hoek. Vreselijk. Tot nu. Eindelijk kan ik het zelf. Op mijn kop. Top! Een stevige vrouw van het FeetUp reclamespotje trekt mij over …

Doeneke Fit
2
Alleen maar krakkemikkig?

‘Misschien ben ik aan het dementeren.’ Mijn tante van 83 jaar is er niet gerust op. Ik bespeur bij haar geen dementie. Haar geruststellen blijkt lastig. Want wie vertrouw je nog … als je hersens aftakelen? Tantelief vraagt of ik mee ga naar de geriater. Mijn tante krijgt een check. …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten