Weg met alle twijfel

Doeneke Fit
3

“Zij is een hoarder,” fluistert hij geheimzinnig in mijn oor en knikt in de richting van de vrouw schuin achter ons. Een hoarder? Ik heb geen idee. Dat klinkt niet best. Ik kijk aandachtig. Ze ziet er best oké uit. Met haar vrolijk opgeruimde blik. En tóch, haar drukke kleurige bloemetjes sokken matchen niet met haar drukke kleurige streepjes broek … Dus tóch een hoarder: mevrouw heeft serieus last van verzamelwoede. Spullen wegdoen veroorzaakt lijden bij haar. Geestelijke pijn. Dus staat haar huis tot de nok toe vol met … een ongezond hebben en houden.

“Je brengt het in plastic tasjes je huis binnen en later gaat het in grote dozen weer naar buiten,” verzucht een patiënt. Al haar bezittingen drukken zwaar op haar gemoed. Ze is depressief en levensmoe. Zij verblijft in de psychiatrische kliniek waar ik jaren geleden werk. Ze blijft in mijn gedachten. Als ik twijfel over aankopen, denk ik aan haar. Als waarschuwing. Het helpt. Soms.

Heb ik rommel om me heen, dan verdiep ik mij in de verfrissende ideeën van een opruimspecialist. Zo eentje die kickt op opruimen en organiseren. Fijn hup hup hup … inventariseren, selecteren, organiseren … Want een opgeruimd huis, is een opgeruimd hoofd. En wie wil dat nou niet! Dus met frisse moed aan de slag – opruimen en ontspullen. Met een vlot systeem: per thema en subthema. Ik start met kleding – jassen en broeken. Ook van boeken – studie en literatuur maak ik stapels: HOUDEN, WEG en TWIJFEL.


Wat er met HOUDEN en WEG moet, is zonneklaar. TWIJFEL blijft vaag, dus die stapel groeit. Daarbij hoort een extra stap: wat je een jaar niet gebruikt, mis je niet en kan dus weg! Dat is mij net te kort door de bocht. Zo draag ik nu – na 10 jaren onaangeraakt aan de kapstok – die jas met kekke schoudervullingen! En onlangs gebruik ik – na jaren – dat boek over psychodiagnostiek als naslagwerk. Top, dus onmisbaar!

Die TWIJFEL-stapel gaat op de HOUDEN-stapel. Een grote dus ongezonde stapel … Mijn WEG-stapel gaat wel goed. Alles krijgt een nieuwe bestemming: een onbekende verse eigenaar. Via het Leger des Heils, de kleding-swap-shop óf dat ruil-boekenkastje in de tuin om de hoek.

WEG – Doeneke wil ’t proberen!

Bekend probleem. Toch mis ik de dingen die ik onlangs na vele jaren niet gebruik heb weggedaan. Regelmatig. De beste remedie om echt te ontspullen is verhuizen naar een kleiner huis, zonder zolder, garage of schuur..

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
3
Uit de kunst

Ik pink menig traantje weg. Die vloeiende lijnen. Die kracht. Wat een kunstwerk! Ik ben dol op kunst. Kunst tilt mij op. Het maakt me lichter. Kunst siddert door mijn lijf. Het opent verbindingen in mijn hoofd. Kunst zet alles op z’n kop. Het raakt en maakt mijn ziel … …

Doeneke Fit
2
Ik krijg een signaal

“Heb je er nog wel zin in?” vraag ik voorzichtig. Mijn vaders gezicht vertrekt van de pijn. Hij ademt zwaar na een piepklein stukje lopen, van het toilet naar z’n stoel. Hij trekt een wenkbrauw op, kijkt me aan en vraagt “Waarin?” “In het leven”, verduidelijk ik. Hij ergert zich …

Doeneke Fit
3
Koester je vet

We halen een tompouce bij de Hema. Tja, traditie na zo’n eerste bezoekje aan de snijzaal. Een prima plek voor lessen anatomie. En ja, die lobbige laag in zo’n tompouce is precies … zo’n vetkwab in dat opengelegde lijk zojuist. Tast toe. Gatsiedarrie, wat staat die tompouce mij tegen. Penetrante …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten