Mijn man wil er niets van weten! Toch is het zover – zondag 18 oktober a.s. Dan is het wereldwijd Menopauze Dag. Ik denk dat ik die dag knetter chagrijnig en vermoeid op de bank lig. De overgang. Die is helemaal niet sexy. En alles duurt jaren …

Ik had geen idee. De overgang is toch voor verlepte, droge besjes? Ik ben nu (net) geen 50.

Maar de premenopauze start als we nog fris in de dertig of veertig zijn. Met onregelmatige, te zware of juist te lichte menstruaties, nachtzweten, opvliegers en ‘angstbuien’.

Onze letterlijke menopauze duurt één dag: die van onze allerlaatste menstruatie. Joepie! Dat gaat volledig aan je voorbij. Pas één jaar later wordt dat officieel: nooit meer ongesteld!

Echt feestelijk voelen we ons dan nog niet. Gestart is onze postmenopauze; die fase stelt ons lijf en geest in op een gloednieuwe hormoonspiegel. Welke man begrijpt dat echt?

Aan een mannenlichaam verandert overzichtelijk weinig. Recht zo die gaat.

Ons vrouwenlichaam is een mirakel. Als gever en voeder van nieuw leven verenigt ons lijf zoveel ingebouwde zorg. Voor mij voelen hormonen als een wezenlijk deel van onze natuur.

Met kronkelpaden en soms grillige horten en stoten daalt ons zorghormoon. Dat is onze overgang. En dat is best wennen thuis en op ‘t werk. Voor ons. Want zonder ons is er niets.

Dus ik zeg: vrouwen en mannen, stop. Vrouwen stop negeren, onderdrukken en verzwijgen. Mannen die er niets van willen weten zijn ook een beetje bangeriken. Bang voor ons leven.

Nooit meer bang – Doeneke wil ‘t proberen!