Mijn geweten

Doeneke Werkpret
4

Ze haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Wat een naar portret is zij. Oei, wat denk ik nu? Dit hoort niet. Ik heb natuurlijk geen voorkeuren. Ik behandel iedereen gelijk. Merkt ze dat ik haar niet trek? Plots loopt deze sessie uit. Ik geef haar namelijk extra tijd.

Dat extraatje geef ik ter compensatie. Omdat ik haar niet leuk vind. En dat mag niet van mijzelf. Want ik discrimineer nooit. Ik ben hier de professional. Maar met wat extra tijd voor haar, sus ik daarmee niet mijn geweten?


Een vriend houdt mij die spiegel voor. “Ze maakt gewoon misbruik van je.” Ze ruikt jouw ‘bang dat ik tekortschiet – gevoeligheid’ en spant jou voor haar karretje. Gewoon, omdat ’t kan. Zij heeft maling aan dat ‘gelijke kansen voor iedereen’ en lokt jou in een overcompensatie-drive. Au!

Ik stap in die valkuil. Dat doen veel professionals. We leren nooit te discrimineren. En wanneer we dat toch dreigen te doen, raken we uit balans. En gaan we in een rare overdrive. Met als gevolg dat die compenserende extraatjes zorgen voor juist wel ongelijke behandeling.


Bij de volgende sessie met haar ben ik alert. “De tijd is om, we stoppen”, meld ik haar kordaat. Met een schuin hoofd kijkt ze me doordringend aan. Ze trekt een wenkbrauw op. Alles in haar straalt uit dat ik haar tekort doe. Ik dwing mezelf tot een pas op de plaats en houd oogcontact. Dan zet ze haar hoofd recht en haar blik wordt zacht. “OkĆ©, tot de volgende keer”, antwoordt ze op een neutrale toon. Tof.

Professioneel – Doeneke wil ’t proberen!

Als je bang bent om te discrimineren is juist dat al begonnen. Het blijft lastig om open en eerlijk te zijn naar iedereen. Fijne blog weer Doeneke šŸ‘

Niet bang zijn om te discrimineren werkt ook niet. Zoals bij Geert W. die even geen speerpunt meer wil maken van zijn jarenlange islamofobie, vanwege macht!

4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
1
Meneer Bata weet alles beter

“Je denkt teveel”, zegt ze tegen me. Even hoor ik een compliment, maar ‘teveel’ is natuurlijk nooit goed. Ze werkt me in. “Ik ga je leren knallenā€, jut deze chef mij op. Zij is er eentje uit de horeca en die knallen. Van haar moet ik niet ‘denken’, maar ‘doen’. …

Doeneke Werkpret
3
Soepel van nature

Ze is nu een kras oudje. Eentje van voor WOII. In deze oorlog raakt haar familie al hun rijkdom kwijt. Een bruidsschat zit er niet meer in. Dus raadt haar moeder haar een balletcarriĆØre aan. Want als prima ballerina scoort ze vast nog wel fijn een rijkaard. Dus gaat ze …

Doeneke Werkpret
8
Hart & ziel

Ze zit aan de eettafel met de nabestaanden. Zorgvuldig luistert ze naar alle wensen. Waar en wanneer is de uitvaart? Wat komt er op de rouwkaart? Ze werkt met de dood, als uitvaartondernemer. Kordaat hakt zij knopen door. Ze verzorgt bij dit hartverscheurende proces alles tot in de puntjes. Wat …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten