John Drewe is een zelf-benoemde professor, kernfysicus en internationale fraudeur. ’s Werelds meest vooraanstaande galeries en verzamelaars kennen John D. Tate Gallery, Sotheby’s, Christie’s en de families van 20e-eeuwse kunstenaars kennen hem. Nu wel ja, als slachtoffers.

John D. pakt kunstvervalsing gewiekst aan. Hij huurt de volstrekt onbekende kunstenaar John M. in. En deze maakt vervolgens vlijtig werken in de stijl van, onder andere, Marc Chagall en Alberto Giacometti. Tijdens dit maakproces mengt John M. zijn verse kunst met de inhoud van een stofzuiger en ‘veroudert’ zo slinks zijn kunst. Signeren laat hij aan zijn opdrachtgever John D. En zo komt deze laatste uiteindelijk achter slot en grendel.

Je bent toch wel een grote sukkel als John D. jou beetneemt. Daar loop je niet mee te koop. Dus veilinghuizen en musea houden hun mondje dicht over John D. Jammer.

En wie heeft wel belang bij de ontmaskering van John D.? The Independent is – als onafhankelijke Britse krant – verre van de eerste die op de vele sporen van John D. stuit. Slecht nieuws verkoopt kranten. Juist zo komt dit echte nieuws – na goed drie jaren verzwijgen – los. Door die krant. Eén waarheid achter – rottige – deelbelangen? Niets onder het vloerkleed vegen – tegen ons aller belang? Dat lijkt me wel fris, ja.

Goed nieuws – Doeneke wil ’t proberen!