Ik dus

Doeneke Werkpret
9

“En dan doet hij weer alsof hij alles beter weet”, mopper ik tegen mijn vriendin. We drinken een glas gember-sinaasappelthee in het park aan het water. Ze knikt. Ze snapt me helemaal. Mijn gevoel. Mijn probleem. Zij heeft ze ook. We zijn uit hetzelfde bouwjaar. We gaan los. Wij als lijdende voorwerpen. Over de jongere generaties. Die betweterige groentjes. Onze kinderen. En die waar we mee werken. We klagen. We generaliseren. We vinden onszelf een betere soort. We zijn dan wel wat trager, misschien. Maar hebben juist bergen super relevante (werk)ervaring. Wat denken ze wel! Toch zijn we in the end blij met ze. Met die eigenwijze, frisse (digi) vaardige jonkies. Zo’n ongecensureerde spui-sessie met een vriendin maakt een probleem weer behapbaar. Heerlijk!


In mijn eentje lukt me dat niet zo makkelijk. Soms zak ik er helemaal in weg. Dan voel ik me ondergewaardeerd, of zelfs waardeloos. Dan nestelt zo’n destructieve zin – ‘hij doet weer alsof hij alles beter weet’ – zich in mijn hoofd. En zoiets herhaalt zich daar als een mantra. Ongewild maak ik dan van die ander een dader. En van mijzelf het slachtoffer. Natuurlijk ontbreekt alle nuance in zo’n verwoestende mantra. De woorden weer en alles zijn vanzelfsprekend over de top. En met hij – die vervelende ander – als onderwerp van de zin, maak ik mezelf helemaal stuurloos. Ook dat heb ik dus.


Wat mij dan helpt is een potje ouderwets redekundig ontleden. Zoals je dat leert in klas 3 (groep 5 voor die anderen). Ik zoek het onderwerp in die akelige zin op. Is dit iets of iemand anders? Iets of iemand waar ik mij afhankelijk van maak? Bingo! Ik transformeer de zin naar eentje met mijzelf als onderwerp. Zo wordt ‘hij doet weer alsof hij alles beter weet’ een veel beter ‘ik laat me door hem uit het veld slaan’. Dan wordt het probleem helder. Behapbaar. Ik zie mijn aandeel. En mijn invloed. Op mijn verhouding tot werken met die snotneus. Ik doe gewoon alsof ik ook zijn moeder ben. Dat helpt dus.

Redekundig – Doeneke wil ’t proberen!

Meer redekundig naar jezelf en alles om je heen kijken voelt best een beetje raar, maar met wat oefening zie ik het ook bij mezelf werken. Je kijkt anders en ziet meer 😎

9 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
1
Meneer Bata weet alles beter

“Je denkt teveel”, zegt ze tegen me. Even hoor ik een compliment, maar ‘teveel’ is natuurlijk nooit goed. Ze werkt me in. “Ik ga je leren knallen”, jut deze chef mij op. Zij is er eentje uit de horeca en die knallen. Van haar moet ik niet ‘denken’, maar ‘doen’. …

Doeneke Werkpret
3
Soepel van nature

Ze is nu een kras oudje. Eentje van voor WOII. In deze oorlog raakt haar familie al hun rijkdom kwijt. Een bruidsschat zit er niet meer in. Dus raadt haar moeder haar een balletcarrière aan. Want als prima ballerina scoort ze vast nog wel fijn een rijkaard. Dus gaat ze …

Doeneke Werkpret
8
Hart & ziel

Ze zit aan de eettafel met de nabestaanden. Zorgvuldig luistert ze naar alle wensen. Waar en wanneer is de uitvaart? Wat komt er op de rouwkaart? Ze werkt met de dood, als uitvaartondernemer. Kordaat hakt zij knopen door. Ze verzorgt bij dit hartverscheurende proces alles tot in de puntjes. Wat …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten