Ik dus

Doeneke Werkpret
9

“En dan doet hij weer alsof hij alles beter weet”, mopper ik tegen mijn vriendin. We drinken een glas gember-sinaasappelthee in het park aan het water. Ze knikt. Ze snapt me helemaal. Mijn gevoel. Mijn probleem. Zij heeft ze ook. We zijn uit hetzelfde bouwjaar. We gaan los. Wij als lijdende voorwerpen. Over de jongere generaties. Die betweterige groentjes. Onze kinderen. En die waar we mee werken. We klagen. We generaliseren. We vinden onszelf een betere soort. We zijn dan wel wat trager, misschien. Maar hebben juist bergen super relevante (werk)ervaring. Wat denken ze wel! Toch zijn we in the end blij met ze. Met die eigenwijze, frisse (digi) vaardige jonkies. Zo’n ongecensureerde spui-sessie met een vriendin maakt een probleem weer behapbaar. Heerlijk!


In mijn eentje lukt me dat niet zo makkelijk. Soms zak ik er helemaal in weg. Dan voel ik me ondergewaardeerd, of zelfs waardeloos. Dan nestelt zo’n destructieve zin – ‘hij doet weer alsof hij alles beter weet’ – zich in mijn hoofd. En zoiets herhaalt zich daar als een mantra. Ongewild maak ik dan van die ander een dader. En van mijzelf het slachtoffer. Natuurlijk ontbreekt alle nuance in zo’n verwoestende mantra. De woorden weer en alles zijn vanzelfsprekend over de top. En met hij – die vervelende ander – als onderwerp van de zin, maak ik mezelf helemaal stuurloos. Ook dat heb ik dus.


Wat mij dan helpt is een potje ouderwets redekundig ontleden. Zoals je dat leert in klas 3 (groep 5 voor die anderen). Ik zoek het onderwerp in die akelige zin op. Is dit iets of iemand anders? Iets of iemand waar ik mij afhankelijk van maak? Bingo! Ik transformeer de zin naar eentje met mijzelf als onderwerp. Zo wordt ‘hij doet weer alsof hij alles beter weet’ een veel beter ‘ik laat me door hem uit het veld slaan’. Dan wordt het probleem helder. Behapbaar. Ik zie mijn aandeel. En mijn invloed. Op mijn verhouding tot werken met die snotneus. Ik doe gewoon alsof ik ook zijn moeder ben. Dat helpt dus.

Redekundig – Doeneke wil ’t proberen!

Meer redekundig naar jezelf en alles om je heen kijken voelt best een beetje raar, maar met wat oefening zie ik het ook bij mezelf werken. Je kijkt anders en ziet meer 😎

9 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
2
Een heerlijk leventje

Zij heeft mijn droombaan. Zo’n baan waar je van je creatieve liefhebberij je werk maakt. Schrijven, schilderen, koken, dansen of – zoals zij – zingen …  In haar prachtige jurk zingt ze de sterren van de hemel. Wat een stem. Goddelijk. Ze zingt haar sopraansolo. Zij is de ster. De dirigent, …

Doeneke Werkpret
4
Met de Franse slag

‘Een broodmachine koop je niet, die krijg je’, lees ik. Inderdaad verstoffen heel wat van deze bakbeest-miskopen in kelderkasten en schuren. Ik heb er geen en wil er geen. Voor mij gaat er niets boven vers gebakken brood van een Franse bakker. Gelukkig vind je die ook hier meer en meer. …

Doeneke Werkpret
4
Mijn geweten

Ze haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Wat een naar portret is zij. Oei, wat denk ik nu? Dit hoort niet. Ik heb natuurlijk geen voorkeuren. Ik behandel iedereen gelijk. Merkt ze dat ik haar niet trek? Plots loopt deze sessie uit. Ik geef haar namelijk extra tijd. Dat …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten