Help een collecte

Doeneke Sociaal

“Wegsturen!” hoor ik een man roepen. De twee meisjes die nieuwsgierig de deur voor mij openden, komen terug met hun opa. “Wegsturen?” vraag ik. Ik beloon zijn grapje met een glimlach. “Inderdaad, wegsturen!” zegt hij aanvallend. De man beent tussen z’n kleindochters op mij af en gooit de deur in mijn gezicht dicht. Oké, dus toch geen grapje.

Ik loop naar de hoek van de straat en, letterlijk en figuurlijk op wat afstand, sta ik stil. Ik slik, adem diep in en weer uit. Gelukkig zie ik vanavond vooral veel heel vriendelijke en gulle mensen in deze straat. Die akelige opa op de hoek, met (natuurlijk?) de allergrootste tuin van de straat, blijkt een uitzondering. Ik neem een slokje water; het is nog steeds verzengend heet. Ik recht mijn rug en loop naar de volgende deur aan de overkant van de straat en bel aan.

Ik collecteer voor Natuurmomenten. Voor veel meer wilde bloemen. Het is mijn tweede jaar als collectant.

Vorig jaar was ik als collectant onder de indruk van de diversiteit aan deurbellen, de chaos in de halletjes én de zoektochten naar geld. Die verwondering is nu minder. Wel vind ik stickers ‘NEE, geen collectes’ opnieuw wat raar. Mensen hebben zo hun voorkeuren, maar alle goede doelen ineens afwijzen … of begrijp ik iets verkeerd?

Nieuw dit jaar op mijn collectebus zijn stickers met betaalcodes; met je smartphone doneer je zo vliegensvlug geld via de iDEAL QR-code of de Tikkie-code. Anno 2019 kom je dus niet zomaar meer weg met ‘sorry, ik heb geen kleingeld’.

Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt deur tot deur. Een aantal mensen scannen de code en storten vrolijk en opgelucht hun donatie. Misschien beraden zij of anderen zich op een nieuwe, eigentijdser, ‘collecte-smoes’ dan ‘sorry, ik heb geen kleingeld’ voor naar een volgende collectant. Dat ga ik in 2020 zien, denk ik.

Opgewekt blijf ik ook bij onze lokale coördinator aan wie ik mijn volle collectebus bezorg. Na haar telling meldt zij dat ik mooi veel heb opgehaald!

Rest één tip. Wil je niets geven? Prima. Gouden regel voor elke collectant ‘Blijf altijd vriendelijk, ook als iemand niets wil geven’. Iemand zei me aan haar deur “Nee, ik doneer niet, maar wat geweldig dat jij dit collecteren doet!”. Ook daar worden mensen blij van.

 

Collecteren 2020 – Doeneke wil ’t proberen!

 

Link naar de post over mijn eerste keer collecteren

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
3
Jan is er niet meer

“Waarom heeft niemand mij dit verteld?” vraagt ze wanhopig. Opnieuw slaat ons antwoord op haar vraag: “Waar is Jan?” bij haar in als een bom: “Jan is er niet meer, Jan is dood.” Ze ligt zelfs naast haar Jan als hij sterft, maar dat herinnert ze zich niet meer. Ze …

Doeneke Sociaal
2
Oppassen met buikgevoelens

“Wie heeft er kinderen?” roept ze en steekt enthousiast haar arm in de lucht, zij dus. Veel deelnemers van die training volgen haar voorbeeld. Twee niet. Vrolijk en trots vertelt de trainer over haar kinderen. De moeders en vaders in de groep vullen de trainer aan met anekdotes over hun …

Doeneke Sociaal
6
Ik zie door zon

De ochtendzon vult onze woonkamer. Via het voorraam op het oosten redt ze het tot op de eettafel aan de west raamzijde. Zonnestralen verlichten mijn zondagse ontbijtje. Zij maakt mij blij. Het jaar rond is alles fleurig, in zo’n doorzonwoning! In de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog is dat gevoel …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten