Elitair is het niet. Het is voor iedereen. Filmsterren doen het. En taxichauffeurs. Presidenten en kinderen. Mannen en vrouwen. Denk ik aan jeu de boules, dan denk ik aan de zomervakanties in Frankrijk vroeger. Op dorpspleinen spelen Franse oude mannetjes dit spel. Ze zitten op een bankje en staan op de speelbaan van fijn grind. Ze meten en bespreken bloedserieus de afstanden van hun ballen ten opzichte van dat kleine balletje. Op een warme dag spelen ze vrijelijk in hun smoezelige onderhemd. Ze maken hun looks af met een nattige sigaret in hun mond en een Franse baret op hun hoofd.

Op de camping doen wij die mannen na met onze eigen – eerst lichte plastic en later zware metalen – ballen. Een heerlijk ontspannen vakantiespelletje. Maar het is ook lekker in elk weekend. En doordeweeks. Lekker in de ochtend. Je een beetje losgooien. Of in de middag met een fijn zonnetje. Of op een zomeravond met wat muziek. Ballen, van en voor iedereen. Serieus voor de lol. Franser wordt ’t niet.

Wanneer ik midden twintig ben en in Amsterdam woon, boulen we met vrienden in het Sarphatipark. En op vakanties in Frankrijk gaan onze ballen mee voor een potje petanque op een dorpsplein of in een park. Op z’n Frans, met wat lekkere wijn erbij. Dat is het lekkerste ballen.

Maar echt blits voelt het nooit. Dat is nu in Londen wel anders. Daar zijn de boules een absolute smash-hit onder millennials en Gen Z-ers. Jeu de boules wordt Crazy Boules. Zij dragen hun coolste outfits. Helemaal hip en happening posten zij Instagram Story-foto’s van zichzelf boulend op de meest fancy jeu de boules-locaties. Een spelletje van alle tijden en overal. Soms zakt het lokaal een beetje in. Dan weer verspreidt het zich ergens anders razendsnel.

Op je ballerina’s met een hoofddoek en een zwierige lange rok. In je coole outfit. In je smoezelige onderhemd. Of op je hoge hakken met een niets te lange rok. Jeu de boules is never out of fashion.

Boules – Doeneke wil ’t proberen!