Hé pinguïn!

Doeneke Werkpret

“Hé pinguïn!” roept de man en wenkt die ober. ‘Hé pinguïn!’ De jongen in smoking reageert direct en loopt op de man af – die pinguïn. Ik pols de uitdrukking op het gezicht van die ober. Hij ziet er best strijdlustig uit. Netjes, vriendelijk en toch … Gaat ie matten? Maar zijn gezicht staat neutraal. Stoïcijns neemt hij de bestelling van de man op. Raakt deze vernederende opmerking hem dan – echt – niet?

Ook al ziet een echte pinguïn er aandoenlijk uit, hij laat zich niet zomaar doen. Deze vogel maakt – waar nodig – graag een potje ruzie. Met zijn borst en snavel vooruit en een dodelijke blik intimideert hij zijn tegenstander. Heeft dit onvoldoende effect, dan doet hij er een schepje bovenop en mept hij met zijn vleugels. Of hij zet zijn super scherpe snavel in de ander. Hij is ronduit ongeschikt voor ‘in de horeca’.

Ik stel me voor hoe deze ober ter plekke transformeert naar een – echte – pinguïn. En deze – brute – man een lesje leert: wees nooit neerbuigend naar bedienend personeel. En, wees als mens nooit al te onderdanig naar een buitengewone bruut. Ook niet voor geld. Zoals het leven volgens sommige obers en sommeliers te kort is voor slechte wijn, is het ook te kort voor onderdanigheid.

Maar deze ober kiest zijn eigen weg. Dit is zijn eerste werkdag in de horeca. En tevens zijn laatste, besluit ie. Aan het eind van zijn shift hangt hij zijn zwart-witte werkoutfit aan de wilgen. Tabee. Hij neemt ontslag. En zweert never nooit meer horecawerk te doen. Geen dag. Op zo’n ijzingwekkende werkplek waar gasten je – als vanzelf – behandelen als inferieur. En je aanspreken met pinguïn. Doei.

Toedeledokie – Doeneke wil ‘t proberen!

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
4
Geef mij een kans

Ik sta op het podium. Helemaal in mijn element. Het is ‘open podium’ op de laatste repetitie van ons koor. De bonte avond. We doen iets met ABBA. Altijd leuk. Misschien knullig. Zeker tijdloos. Mijn eerste doorbraak in de voetsporen van ABBA plan ik op de eindmusical van de basisschool. …

Doeneke Werkpret
8
Hij is blij met zichzelf

‘Pfff, is het na al die regen eindelijk zomer, is het weer meteen idioot heet!’ Ze slaakt een diepe zucht en sjokt bozig weg. “Typisch een mismatcher“, zegt mijn andere collega, “zo eentje die zich altijd focust op wat er niet goed gaat.” Hij maakt het me helder en vertelt …

Doeneke Werkpret
1
Meneer Bata weet alles beter

“Je denkt teveel”, zegt ze tegen me. Even hoor ik een compliment, maar ’teveel’ is natuurlijk nooit goed. Ze werkt me in. “Ik ga je leren knallen”, jut deze chef mij op. Zij is er eentje uit de horeca en die knallen. Van haar moet ik niet ‘denken’, maar ‘doen’. …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten