Natuurlijk lukt niet alles me. Zoals de eerste keer dat ik probeer iets te schrijven over net iets anders dan een training. Op een moment al best wat jaren terug krijg ik een vraag. Ik ben dan trainer bij een groot en leuk bedrijf. Al jaren ben ik er in dienst. Eerst alleen als trainer. Ook dat start als een probeersel. Al doende leer ik, door te proberen. Voor die tijd werk ik bij wat nu UWV heet. Daar help ik mensen uit een uitkering. Naar een baan. Het beste lukt dat door mensen vertrouwen te geven. In iets lekker simpels. En toch, oh zo lastig. Ga het proberen.

Dat proberen is werk dat die ander nog niet of al lang niet meer kent. Voor het eerst of weer aan de slag lijkt simpel en is vaak gek lastig. Een eerste stap draait om het proberen en vanuit daar verder te zien, hoe iets gaat én beter kan.

Voorafgaand aan het schrijven van mijn eerste blogs krijg ik training. Van iemand die mij leert hoe je schrijft. Ze leert me veel over een begin, alpha, midden en einde, omega. Die elementen van hoe je iets schrijft staat voor haar symbool voor alles in het leven, dat draait om proberen. Voor iedereen, overal en altijd.

Alpha et omega – Doeneke wil ’t proberen!