‘Waar ligt jouw passie?’ Enthousiast stelt hij mij deze vraag. Misschien wakkert het woord ‘passie’ een vuurtje in mij aan. Van hartstocht. En verlangen. En raak ik heerlijk op drift. En geef ik hem een bruisende uiteenzetting van mijn passie. En opent dit de weg naar business. Want dit is toch een zakelijk gesprek?

Helaas heeft op mij de vraag ‘waar ligt jouw passie?’ een tegenovergesteld effect. Het blust alle vuur in mij. Ik val stil. En ik erger me. Aan dat ongebreidelde gebruik van de term ‘passie’. Het is mijn jeukwoord. Want ‘passie’ staat voor mij voor een heftige en bijzondere emotie: een intens verlangen of enthousiasme voor iets of iemand. Iets dat dieper gaat dan lust. ‘Waar ligt jouw passie?’ voelt dan ook als een ongepaste vraag.

Toch komt zo’n passie-vraag in elke setting langs. Zoals op een netwerkborrel. En dan is mijn stilvallen onhandig. Want die passie-vraag biedt me ook een podium. Om met een twinkeling in mijn ogen te delen waar ik warm voor loop. En hoe ik dan al mijn competenties inzet.

Ik wil ‘passie’ dus niet langer als jeukwoord. Ik wil niet dat mijn jeuk zaken belemmert. Hiervoor gebruik ik een intern-hulpzinnetje als reddingsboei: ‘bij jeuk niet krabben’. Dat helpt, een beetje.

Niet krabben – Doeneke wil ‘t proberen!