“Hij doet alsof hij dood gaat”, klaagt een vriendin. Haar echtgenoot heeft een verkoudheid. Dus ligt hij op de bank. Met veel hysterisch vertoon snuit hij zakdoeken vol. En met verdrietige natte ogen smeekt hij om haar aandacht. Hij kan zeker ook niet naar zijn werk … voorlopig. Wij kennen die mannen. Allemaal aanstellers!

Man twee. “Hij heeft blijkbaar al maanden pijn in zijn buik. En ook bloed in zijn urine. Maar dat vertelt hij natuurlijk niemand. En nu is het helemaal foute boel. Er is niets meer aan te doen … ”, snikt ze. Mannen … Allemaal binnenvetters!

Vrouwen weten dat ze het niet beter doen dan mannen. We gaan allemaal merkwaardig om met lichamelijk gedoe. Met dat van onszelf. En met gedoe van een ander. Klaag je over je gezondheid? Mensen veroordelen elkaar te snel. Dat veroorzaakt veel gelazer.

‘Boven de 40 zorgt je lichaam niet meer voor jou, maar zorg jij voor je lichaam’, lees ik. Die kijk snap ik wel! Wat liefde en respect voor dat lieve en trouwe sleetse lijf. Op de volgende bladzijde lees ik: ‘Lief voor je lijf en weinig tijd? Start je dag met een korte meditatie’. Gewoon slim en doenbaar.

Elke ochtend geef ik mijn lichaam een paar minuten alle aandacht. Ik vouw me in kleermakerszit op een stevig kussentje. Ik strek mijn rug. En sluit mijn ogen. Ik adem diep in en uit. Daarna scan ik mijn body. Van mijn tenen tot aan mijn kruin. Goedemorgen!

Mijn lichaam vertelt mij veel. Ik ontdek rare geluiden in mijn lijf. Stijfheid. Souplesse. Spanning. Ontspanning. Van alles! Zorg voor ons lichaam werkt echt. We worden steeds meer vertrouwd met elkaar: mijn lijf en ik. We stemmen dagelijks even af. Alles met liefde.

Dagelijks klein onderhoud – Doeneke wil ‘t proberen!