Oppassen met buikgevoelens

Doeneke Sociaal
3

“Wie heeft er kinderen?” roept ze en steekt enthousiast haar arm in de lucht, zij dus. Veel deelnemers van die training volgen haar voorbeeld. Twee niet. Vrolijk en trots vertelt de trainer over haar kinderen. De moeders en vaders in de groep vullen de trainer aan met anekdotes over hun kroost. De kinderloze deelnemers zwijgen. Eentje duikt wat in elkaar. De ander zoekt wat in haar tas. Dit is een sollicitatietraining. Of je nou wel of geen kinderen hebt, doet er toch niet toe? Exact. De kinderen-vraag is onzinnig en pijnlijk. Oppassen geblazen dus.


Ik zie het bij mijn vriendin. Na jaren proberen en behandeling met hoop en teleurstellingen lijkt het definitief: zij wordt geen moeder. Haar onvervulde kinderwens doet pijn. Op allerlei momenten overmant haar een diep verdriet. Door een vraag, een verhaal, een beeld, of zomaar uit het niets. Ze rouwt: ze is en blijft kinderloos. Wel ziet ze langzaamaan een ander toekomstperspectief. Maar toch.


Mijn vriendin heeft vele lotgenoten. Ongeveer vijf procent van de koppels in Nederland is ongewenst kinderloos. En daar bij opgeteld zijn de vele singles die hun kinderwens onvervuld zien. Ook dat heeft een enorme impact. En vraagt om zorgvuldigheid. Zondag is het moederdag. Mijn vriendin is dan met haar man op bezoek in Zweden, gezellig bij mijn zoon en zijn vrouw.

Gezellig – Doeneke wil ’t proberen!

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
17
Stem op mij!

‘Ik hou niet zo van politiek’, zegt ze keer op keer. Dus stemt ze nooit. Ik leer om altijd te stemmen. Van mijn ouders en grootouders. Mensen van vroeger. Omdat democratie niet vanzelfsprekend is. Dat zomaar een of andere griezel onze democratie verandert in een autocratie. Gevaarlijk. Dat je onze …

Doeneke Sociaal
3
Jan is er niet meer

“Waarom heeft niemand mij dit verteld?” vraagt ze wanhopig. Opnieuw slaat ons antwoord op haar vraag: “Waar is Jan?” bij haar in als een bom: “Jan is er niet meer, Jan is dood.” Ze ligt zelfs naast haar Jan als hij sterft, maar dat herinnert ze zich niet meer. Ze …

Doeneke Sociaal
6
Ik zie door zon

De ochtendzon vult onze woonkamer. Via het voorraam op het oosten redt ze het tot op de eettafel aan de west raamzijde. Zonnestralen verlichten mijn zondagse ontbijtje. Zij maakt mij blij. Het jaar rond is alles fleurig, in zo’n doorzonwoning! In de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog is dat gevoel …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten