Lekker skiën? Zeker niet!

Doeneke Fit
1

Omdat ‘één week wintersport minstens net zo duur is als drie weken kamperen in de zomer’ ging ik als kind nooit op wintersport, maar op zomervakantie.

Op mijn 21e is het eindelijk zover. Wintersport! Vol enthousiasme klauter ik op de eerste dag in de Franse Alpen zijwaarts met ski’s onder mijn voeten de beginnersberg in en op. Bovenaan, onvast op m’n ski’s, grijpt de angst me naar mijn keel. Hoe kom ik beneden?!

De dagen erna leert mijn charmante skileraar, met zijn sexy Franse accent, hoe ik met ‘up motion and down again’ elegant zigzaggend naar beneden ski. En hoe ik ‘in ploeg’ vaart minder. Met hem kan ik die bergen aan. Maar na de les verdwijnen, samen met mijn skileraar, mijn lef en plezier en sta ik weer angstig op mijn ski’s.

Skiën = voortdurend aanwezig gevaar en omgaan met ongemakken. Stugge schoenen die, na dagen, nog steeds drukplekken en kramp veroorzaken. Kleding die je bewegingsvrijheid sterk beperkt en je zeker niet afkleedt. Kou. Nattigheid. Beurse plekken. Andere skiërs. Snowboarders. Kinderen.
En bovenal: skiliften …

Het precieze moment waarop je uit een stoeltjes- of sleeplift stapt is cruciaal.
Stap je te vroeg uit, dus vóór het hoogste punt, dan glijd je achteruit weer naar beneden. Duik je niet direct weg, dan klapt het volgende stoeltje tegen je hoofd.
Stap je te laat uit en kom je niet op tijd weg, dan haalt jouw stoeltje, na jou eerst weg te beuken, je in.
Doodeng, pijnlijk en gênant.

Een jaar later ski ik voor de laatste keer. Mijn skileraar is nu een ongeduldige, Nederlandse bitch. De knisperende sneeuwhellingen zijn van glibberig ijs. Door een onhandige val uit de sleeplift (te vroeg uitgestapt) verrek ik mijn kniebanden. Ik kan niet lopen en dus, gelukkig, zéker niet skiën. Eindelijk heb ik écht vakantie! Heerlijk liggend lees ik boeken en ik dommel steeds lekker weg. Precies zoals in de zomervakantie.

Écht vakantie – Doeneke wil ’t proberen!

 

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
1
Dom zijn. Mag dat?

Ik faal bij onze corona-regels-test*. Ik voel me dom, een gevaar voor mezelf en mijn omgeving. Ook ben ik op weg naar vette boetes. Dom is duur. De basisregels gaan bij mij al snel top. Ik houd de 1,5 meter aan. Ik hoest en nies in mijn elleboog. En ook …

Doeneke Fit
1
De R van die akelige Regelmaat

“Dan heb je nog wat aan je avond!” antwoordt mijn oma resoluut op mijn vraag waarom we zo raar vroeg eten. “Maar dan heb ik niks aan mijn middag!”, roep ik verontwaardigd en brutaal naar mijn oma terug. Boos zuig ik haar zachte smakeloze doperwtjes en worteltjes – allemaal uit …

Doeneke Fit
Vasten voor iedereen

Met een stukje injera – een grote pannenkoek met een sponsachtige structuur en ietwat zure smaak – tussen mijn vingers, pak ik het vlees van de schaal. Ik stop de injera met vlees én mijn vingers in mijn mond. Het lukt mij steeds beter, zonder knoeien, Eritrees te eten. Vandaag …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten