“Het is vast omdat het volle maan is,” stelt ze. We bespreken hoe vrolijk en uitgelaten de mensen die dag zijn. Al een poosje volgt ze de maan. Ze stemt haar leven af op het ritme van de maan. Het geeft haar houvast. “De maanenergie geeft me steun en zelfvertrouwen”, vertelt ze me. Dat klinkt machtig mooi.

De omloop van de maan is een natuurlijke cyclus van opbouw, groei, volle bloei, afbouwen en loslaten. En deze cyclus vind je in van alles terug. In de getijen van de zee, landbouw, sapstromen van planten, onze levensloop en in onszelf.

Met het stoppen van mijn maandelijkse menstruatiecyclus, mis ik die vanzelfsprekende connectie tussen de maan en mij. Dus verdiep me een aantal jaren geleden in de maan. Maar al snel raak ik verstrikt in de complexiteit van de maan: van de maanfasen kom ik bij dierenriemtekens, sterrenbeelden, ascendanten en meer dingen die me weinig zeggen. Ik snap er niets meer van en laat de maan voor wat ze is.

Maar deze vrouw maakt me weer enthousiast. “Houd het simpel”, adviseert ze. Ze vertelt hoe ze elke maand de vier fasen van de maan volgt. Bij nieuwe maan maakt ze plannen, bij de wassende maan gaat ze in de actie, bij volle maan geeft ze nog even extra gas en daarna, bij de afnemende maan, schakelt ze af en laat onnodige zaken los. Dat klinkt lekker en overzichtelijk.

“Zo’n maanroutine vraagt discipline”, waarschuwt ze. Daarom doet ze het samen. Met een vriendin. Elke maand bij een nieuwe maan komen ze samen. Niet in het bos, maar aan de keukentafel. Dan drinken ze samen een kopje koffie. En bespreken waar ze zich deze maand op focussen. Vervolgens gaan ze hun eigen weg en starten vol energie een nieuwe maand. Hun maanritueel geeft hun vleugels.

Ik ga ook weer met de maan aan de slag. Ik pak het net zo aan als zij. Ik hou het simpel. En begin bij het begin: een kopje koffie met een vriendin …

Maanvoelen – Doeneke wil ‘t proberen!