Hoe ik mijn zin krijg

Doeneke Sociaal

“Kom maar, lief paardje. Kom dan …?!” Het paard blijft stokstijf staan. Waarom komt dat beest niet mee? Ik vraag het toch allervriendelijkst? Het paardencoaching-paard leert mij dat ik met mijn vriendelijke verzoek aan haar niets voor elkaar krijg. Ik moet mij krachtig en zeker opstellen. Dat begrijpen paarden beter dan gebiedend vragen. Paarden lusten geen onzin.Met dit inzicht begeef ik me terug onder de mensen. Ik recht mijn rug en schrap mijn ‘een beetje’, ‘soms’ en ‘misschien’. Overbodige en verwarrende twijfeltaal.

Ik plak ‘toch?’ en ‘hè?’ minder vaak aan het einde van mijn zinnen. Dat softe bedelen naar bevestiging. Wat moet een ander daarmee?Ik probeer: “Je moet meekomen”. Echter ‘moeten’ leidt best vaak tot een “Ik moet helemaal niets!”.

En ook het, zo vriendelijk bedoelde, “Je mag meekomen” zet kwaad bloed. “Wie denk jij wel dat jij bent om te bepalen wat ik mag of niet?!”

Dus ik probeer: “Wil je meekomen”. Maar ‘willen’ lokt nadenken uit met grote kans op een uiteindelijk weloverwogen ‘Nee’.Een even gedecideerd als uitnodigend “KOM MEE” werkt!Actief taalgebruik. Geen hulpwerkwoorden en twijfelwoorden. Zo wek je vertrouwen. Alsof je weet waarover je het hebt. Hartstikke dwingend en toch effectief. Voor elk paard en alleman. Iedereen blij. Iedereen mee.

Zodra ik voldoende geëxperimenteerd heb op mensen, ga ik ook dat paard eens alle hoeken van de bak laten zien. Betrouwbaar zijn, vertrouwen uitstralen en vertrouwen vragen. In mijn hoofd zie en hoor ik het paard al stralen en gelukkig hinniken. Zij gelukkig. Ik gelukkig.

 

KOM MEE – Doeneke wil ’t proberen!

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
3
Ik zie door zon

De ochtendzon vult onze woonkamer. Via het voorraam op het oosten redt ze het tot op de eettafel aan de west raamzijde. Zonnestralen verlichten mijn zondagse ontbijtje. Zij maakt mij blij. Het jaar rond is alles fleurig, in zo’n doorzonwoning! In de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog is dat gevoel …

Doeneke Sociaal
4
Kom, we gaan lekker buiten spelen!

Hoor ik ‘woensdagmiddag’, dan maakt mijn hart nog altijd een vrolijk sprongetje. Vrij! Buiten spelen! Met andere kinderen! Altijd feest! Joepie! In de jaren 70 in onze nieuwbouwwijk is dat een makkie. Er zijn volop kinderen in de buurt. Auto’s staan keurig – tegen het roesten – in de garage. …

Doeneke Sociaal
12
Hop on top

Een slecht geklede, harige mannenhater is hardnekkig mijn eerste associatie met ‘feminist’. Dat komt door die paplepel van vroeger. Wij tegen zij. Tegen mannen. Dat soort dingen. Dus heet ik liever geen feminist. Maar ik ben wel ergens voorstander van. Ik ben voor gelijke fijne rechten voor mensen van verschillende genders, …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten