“Werkt je vader in een augurkenfabriek ofzo?” vraagt die fotograaf. En plots verschijnt bij mij een grote glimlach. De fotograaf drukt af. Hebbes. Mijn paspoort straalt ervan. Mijn yoga-vriendin speelt ook graag met evenwicht. Als je evenwicht zoekt moet je oefenen. “Oefen de danser“, adviseert zij. Niets werkt zo goed voor evenwicht, als vechten met onbalans. En dat helpt je bij van alles en nog wat.

Bij de danser yoga pose* start je op één been. Je andere been breng je naar achteren en omhoog. De hand aan de kant van je achterste been leg je om je zwevende kuit of voet. Je duwt je been in je hand en verlengt zo je rug. Dan breng je je arm aan de zijde van je standbeen naar voren omhoog. Heel sierlijk allemaal. En daarbij adem je diep en ontspannen door …

De danser yoga pose ziet er geweldig uit. En hij is knetter lastig. Ik val steeds om. En dat frustreert me. Die gracieuze uitgebalanceerde eindhouding bereik ik zelden. En wanneer wel, dan een paar seconden. “Dat is juist de bedoeling”, legt mijn yoga-vriendin uit. “Het gaat juist niet om het eindresultaat. Het gaat erom dat je plezier hebt in het doen. Dat je even luchtig naar jezelf kijkt. Dat je speelt. Dat je lol hebt wanneer je je evenwicht verliest. En dat kun je leren, door te blijven oefenen”. Oh? Ik glimlach. Het kwartje valt, langzaam maar zeker.

Ik oefen graag de danser. En mijn luchthartigheid. Ik heb bij gewiebel en omvallen steeds vaker een glimlach. Dat is het resultaat van het omarmen van mijn onbalans. Heel yoga-achtig. En – ook leuk – steeds vaker red ik vijf ademhalingen stabiel in die mooie danser-pose. Top!

Presteren – Doeneke wil ‘t proberen!

*How to Do a Dancer’s Pose – YouTube (1:52)