Door door door

Doeneke Werkpret
25

Soms ben ik er even niet helemaal bij met mijn hoofd. Van de week herken ik zoiets bij twee helden. Heldinnen onderweg. Al jaren. Supervrouwen. Op de fiets. Grote kampioenen. En sympathiek.


Annemiek smakt tegen het asfalt*. Na de finish weet haar collega Ellen niet hoe ze daarover stuitert – over Annemiek met haar fiets. In een rotvaart door en scherp finishen na een bizar ongeluk? Door, door, door. Annemiek breekt haar arm en wil morgen koersen en finishen. Door alle pijn heen bijten. Onbevattelijk voor mij is wat deze grote kampioenen beweegt.

Duitsers hebben een fijn begrip voor zoiets als dit onbevattelijke. Die Existenz. Das menschliche Dasein, die Seinscharakter betreffend.

Hoe leren wij, als team of individu, serieus iets van Annemiek en Ellen? Over doorgaan als je eigenlijk niet verder kan? Dat moet best vaak in deze buitengewone tijd. Ergens diep van binnen willen we ook vooruit. Zelfs of juist als iets – waarvan we aanvoelen dat het echt nodig is – menselijkerwijs bijna niet voor elkaar te boksen lijkt.

Existenz – Doeneke wil ’t proberen!

* artsen geven Van Vleuten een sprankje WK-hoop

 

“Als je niet functioneel kunt koersen zoals het moet, dan moet je zelf de wijze beslissing nemen. Je mag geen gevaar zijn voor iemand anders. Bij erge valpartijen moet je consequent zijn: naar huis.” zegt Adrie van der Poel. Functioneel koersen of door, door, door?

Beantwoorden

Van Vleuten breekt in haar carrière zo’n beetje alles wat er te breken is. Been in Innsbruck en door. Bekken in Parijs Roubaix en zo voort. Annemiek wint in haar carrière alles wat er te winnen is. Nog 43 kilometer en we weten het!

Beantwoorden
25 reacties

Laat een antwoord achter aan Marc Marsman Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
6
Mij een zorg

Is verpleegkunde iets voor mij? Is dat mijn roeping? Ik overweeg het tijdens mijn beroepskeuze op de middelbare school. Ik wil straks als werk ‘iets met mensen’ doen. En in dat beroep ben je pas echt van betekenis. Dus verdiep ik me er in. Ik stel me voor hoe ik …

Doeneke Werkpret
3
Op de cent

We geven niet om geld. We kunnen niet onderhandelen. We hebben geen ambitie. We zijn minder intelligent. We nemen geen initiatief. Als we ongesteld zijn of overgangsklachten hebben, zijn we sowieso incapabel. En heeft er iemand op het thuisfront zorg nodig, dan melden we ons ziek. Zomaar wat ideetjes over …

Doeneke Werkpret
Iemand aan de tand voelen

De tandarts zelf heeft ’t ook lang niet makkelijk, zo tonen de statistieken. Deze week lig ik voor de halfjaarlijkse controle weer in de stoel van de tandarts. Ik ben nooit bang. Ik heb een goed gebit. “Typisch een gebit van een jaren 70-kind, met thuis fluortabletjes en fluorspoeling op …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten