Weg met die machtsspelletjes?

Doeneke Sociaal
16

Hij zet alles naar zijn hand. Een vaste hand van een bijzondere man. En die man krijgt daarvoor een prijs. De Machiavelliprijs. Machiavelli is toch een schurk? Een koude, berekende en emotieloze griezel? Met een cynisch wereldbeeld? Die manipuleert en misleidt? Een man van oorlog en politiek zonder moraal? Is Johan Remkes blij met deze Machiavelliprijs? Jazeker! Hij krijgt ‘m omdat hij een mooie bijdrage levert in de communicatie tussen politiek, overheid en burgers. Top!

Als Remkes blij is met deze prijs, dan ís dat een mooie prijs. Een eer voor een heel bijzondere meneer. Die – terwijl iedereen met de handen in het haar zit – alles lostrekt en oplost wat vastloopt. Johan Remkes manipuleert met de beste intenties. Hij krijgt zelfs onze meest wantrouwige en actie beluste boeren samen met de overheid rond de tafel. Remkes legt alle shit bloot. Met waardering en respect voor de betrokkenen. En hij deelt de opbrengst van zijn ingrijpen gewoon met ons allen. Iedereen bewondert de wonderen van Remkes. Waar haalt Johan die kunst vandaan?

Johan Remkes denkt als Niccolò Machiavelli. En die Machiavelli begrijpen we vaak verkeerd. Die moet je zien in zijn tijd. Rond 1500 in Florence. In een turbulente aanloop naar het huidige Italië. Machiavelli is ook een manusje van alles. Niccolò is diplomaat, politiek filosoof, militair strateeg, historicus, dichter en toneelschrijver. Volgens hem is de mens in wezen slecht van aard. En niet of nauwelijks in staat tot zelfbestuur. Ook de moraal en ethiek in de politiek vindt hij foute boel.

Die rommel gaat ten koste van de stabiliteit in de samenleving. En dat bederft dan weer de welvaart en het welzijn van de burgers. Dus hij pleit voor een goede heerser; type verlichte dictator. Een intelligente heerser met voldoende pit. Met eigenschappen van een mens én van een beest. Die situaties goed inschat en effectief optreedt – met ferme hand. Bij Machiavelli geldt ‘het doel heiligt de middelen‘. En dat die middelen meer dan eens bestaan uit wreedheid en geweld? Boeie!

De Stichting Machiavelli wil stabiliteit in onze samenleving. Niet met geweld, maar met communicatie die een kloof tussen burgers en politiek dicht. Ze stimuleert burgers – met en zonder politieke functies – tot nadenken over wat publieke communicatie kan in onze samenleving. En elk jaar gaat hun prijs naar iemand die met sympathieke én effectieve communicatie mooi bijdraagt aan positieve veranderingen in onze maatschappij. Top!

Raar eigenlijk dat Johan Remkes nu pas die prijs pakt*…

Top – Doeneke wil ’t proberen!

lijst winnaars Machiavelliprijs 

goed neergezet die macchiavelli, heb er ok altijd moeite mee. Terwijl het toch nodig is om van die machtsstructuren op de hoogte te zijn

Ik lees je blogs graag en zie macht en tegenmacht als rode draad. Je maakt mooi fris werk over wat los en vast zit. In onze samenleving lijkt samen jouw sleutel. Dat blijft monnikenwerk ☺️

Macht kan gericht zijn op iets moois of iets lelijks. Het is de gerichtheid die het verschil maakt. De rest dondert niet.

If money can … Als gebrek aan geld bij een onderliggende party machtsposities niet kan corrigeren, terwijl iedereen aanvoelt dat iets scheef loopt in het voordeel van de bovenliggende partij, is er dan “really” geen probleem?

16 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
8
Dat wil ik wel!

Mij zie je niet meer in bad. Ik neem een korte douche. Maar ik rijd wel auto. Deug ik nou wel of niet?! Graag ben ik deel van de oplossingen voor de problemen in de wereld. Maar het goede doen is lang niet makkelijk. Hoe neem ik deze problemen serieus …

Doeneke Sociaal
5
Black Cat White Cat

Ze zijn zwart, deze Charlie en Tommy. En dus gevaarlijk. De klik tussen die twee en mij is er niet meteen. Ik ben op mijn hoede. ‘Pas op voor zwarte katers; ze brengen ongeluk!’ Die oude wijsheid zit diep in mij. Maar zwart-witdenken is geen wijsheid. Mijn vooroordeel stamt uit …

Doeneke Sociaal
10
De gemiddelde man

Een vriendin vraagt “Hoe stimuleer ik mijn man?” en ze wijst op haar keuken. Mannen kennen hun eigen manco. Zoals met die zelfspot in ‘Er kan wel wat zout uit’. Die prent van Peter van Straaten waarop een man pedant met een pollepel aan zijn lippen naast ’t fornuis dat …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten