Schaamteloos optimistisch

Doeneke Sociaal
4

‘Om te leven zouden we radicaal van richting moeten veranderen’. Kalm vertelt hij dat het vijf voor twaalf is. Hij zet helder onze grote urgente, verstrekkende problemen uiteen. Met oplossingen. En gevoel voor de menselijke maat. Dat maakt veel behapbaar, ja. Klimaatverandering, stijgende zeespiegel, energietransitie, voedselproductie, woningbouw. En de daarbij horende noodzakelijke ingrepen. We moeten aan de bak. En we kunnen het! Hij ziet volop kansen en mogelijkheden. Heerlijk!

Zomergast nummer één dit jaar is Floris Alkemade, onze rijksbouwmeester. Een fijne vent. Heel fijn!


Hij spreekt met veel liefde over onze alles – en zeker over boeren. Volgens hem hebben we niet teveel, maar te weinig boeren! Want boeren zijn specialisten in platteland. En dat is hard nodig. Onze boeren zitten bomvol kennis hoe je land het beste gebruikt. Dus geef ze een waarachtig salaris. Daarmee kunnen ze lekker serieus aan de slag. Duurzame verandering van het platteland? Een logisch idee! En het heeft haast. Boer worden trekt nu (gek) weinig jonge mensen. Onze gemiddelde boer loopt richting de zestig (60) jaar … Oeps!

“Op een of andere manier is nu kristalhelder wat moet gebeuren”, zegt onze Floris als architect der architecten. Dus moeten we fijn veranderen met verbeeldingskracht. ‘De evolutie kent maar één richting: vooruit.‘ Breng daar maar eens iets tegenin. Geen kans!

Vooruit – Doeneke wil ’t proberen!

Kijk hier die blij-makende aflevering Zomergasten met onze Floris Alkemade

Ernst Hirsch Ballin zou trots op Minister Floris zijn, denk ik. Beiden verschillend. Beiden fijnzinnig. Ernst in volzinnen, uit de losse pols … ragfijn. Floris meer dichterlijk, in minder woorden … ragfijn. Op de laatste zomergast, na Floris, moet ik nog wat nakauwen. Ik kan niet kiezen tussen de presentator en de gast. Twee helden, maar geen vriendjes …

4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
5
Gezellig zo’n lintjesregen

“Ik ben ridder”, schept hij op. Hij duwt zijn borst vooruit en wijst naar zijn strikje. Altijd draagt hij een keurig colbert. Met op zijn revers een klein blauw, oranje strikje. Ik vind het raar. De ridders die ik ken dragen blinkende schilden, helmen en zwaarden. Mijn opa is die ridder …

Doeneke Sociaal
5
Stelletje viespeuken

“Wat een stelletje viespeuken!”, mopper ik. Met een vies gezicht verwijder ik het verfrommelde lege pakje sigaretten uit de bosjes. Met mijn grote grijper stop ik het in mijn tas. “Aso’s!” foeter ik. Een meter verderop vis ik een leeg blikje Red Bull op. ‘De prullenbak staat natuurlijk veel te …

Doeneke Sociaal
3
Wat zegt u?

“Zeg maar jij, hoor!” hint mijn schoonvader losjes. Met zijn tachtig jaren oogt hij nog fris en fruitig. One of the guys. De achttienjarige vriend van zijn kleindochter glimlacht beleefd – en ongemakkelijk. Net zo ongemakkelijk als onlangs, wanneer ik dezelfde vrijer van mijn nichtje hetzelfde verzoek. “Tegen vrouwen van …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten