Proost op de liefde!

Doeneke Sociaal
6

‘Dit is alweer de zestiende uitvaart na die van je moeder’, verzucht mijn vader. Is een uitvaart voor mij nog een speciaal moment van deemoedigheid en overpeinzing, voor mijn vader is het akelig lopende band werk.

We zijn op de uitvaart van de schoonvader van mijn zus. ‘Hij heeft eruit gehaald wat erin zat’ staat op zijn rouwkaart. Piet werd 94 jaar. Een lieverd.

In de ontvangstruimte van het crematorium onthaalt de Limburgse familie van mijn zwager mij warm. Wie ik ben? Ik vertel mijn relatie tot de overledene. En ik krijg, in rap Limburgs, relaties in ellenlange stamboomuiteenzettingen, terug. Ik ben al snel het spoor bijster …

De warmte van deze familie zit al in de rouwkaart. Naast alle Piets eigen-, schoon-, klein- en  achterkleinkinderen staan er nog een aantal extra mensen op de kaart. Dat zijn Piets ex-schoondochter en haar eigen-, schoon- en kleinkind. Zelfs het nieuwe lief van Piets ex-schoondochter mag op de rouwkaart. Het ontroert me.

De aula zit stampvol. Een hele prestatie, zo op je 94e. We kijken allemaal uit op de binnenplaats. ‘Herr, lehre doch mich …’ Het prachtige ‘Ein deutsches Requiem van Brahms’ vult de zaal. Vanaf de overkant van de binnenplaats dragen de mensen van de kaart de kist -met hun Piet- naar de aula. Mijn warme tranen stromen over m’n wangen.

Piets oudste dochter vertelt Piets levensverhaal. Liefdevol. Over zijn liefde voor zijn familie. Zijn liefde voor muziek. Zijn liefde voor wandelen en fietsen. Zijn liefde voor de natuur. En zijn liefde voor zijn dagelijkse mooie biertje. Het verhaal klinkt mij bekend in de oren. Het is ook het levensverhaal van z’n oudste zoon, mijn zwager. Een lieverd.

Bij het verlaten van de aula krijgen we een foto van Piet met een groot glas mooi bier. Dat is een bierviltje, gok ik. Maar het is een bedankkaartje. Die gebruik ik binnenkort als bierviltje. Voor het mooie biertje dat ik dan, bij grote uitzondering, drink. Met mijn vader. En we proosten dan op de liefde!

Een mooi biertje – Doeneke wil ’t proberen!

Wat een mooi verhaal. Je hebt de warmte en de liefde die uit de familie komt mooi verwoord. Een overlijden is meestal een triest gebeuren, maar tegelijk kun je het feit vieren dat iemand zo oud mocht worden. Ik geniet van de wijsheid die je in je woorden hebt gelegd. En dat op Valentijnsdag….

6 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
2
Met samengeknepen billen?

‘Als u zo doorgaat, dan beëindig ik dit gesprek!’ Ik sta paf. Ik ben verre van agressief naar deze medewerker. Ik ben enkel stevig op de inhoud. En die inhoud betreft mijn gelijk, hartstikke. Deze medewerker beleeft mijn opstelling anders. Zij ervaart mijn kennis en gedrevenheid als een persoonlijke aanval …

Doeneke Sociaal
1
Lastig anders te kijken?

Ik zit met twee vijfjarigen in de trein. Tegenover ons zit een meisje met het syndroom van Down. De kinderen gapen haar aan. Ze schuiven onrustig heen en weer. Ook ik schuif onrustig heen en weer. Als ze maar geen ongepaste opmerking maken, denk ik. Dan fluistert één van hen …

Doeneke Sociaal
2
Ik ben toch niet gek?

‘Ik ken jou niet. Ga weg! Ik zoek mijn man!’ Fel kijkt ze haar echtgenoot aan. Ze heeft het syndroom van Capgras. Een dubbelgangerswaan. Zij herkent de uiterlijke kenmerken van haar man wel, maar zijn identiteit niet. Hij voelt niet meer vertrouwd. Zij denkt dat hij een dubbelganger is. En …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten