Marguerite is nogal op zichzelf

Doeneke Werkpret
2

Op een van mijn lievelings-landgoederen bij mij in de buurt woont de Freule. Marguerite is een oude vrijster. Haar precieze adellijke titel durf ik nooit te vragen. Deze Freule heeft groene vingers. Zij verbouwt geweldig smakelijke groenten en fruit. Wat overblijft gaat – hups – die heerlijke jam in.

De toffe jams zijn schaars. Die bemachtig ik zelden. Sowieso moet je er vroeg op de dag bij zijn. Dan heb je nog keuze uit dagvers en onbespoten aanbod op haar uitstaltafeltje – onder een joekel van een berkenboom. Afrekenen gaat via een gleuf in een kluisje. Aan het begin van die magnifieke oprijlaan.

Op een dag trek ik mijn stoutste schoenen aan. Ik klingel aan een bijgebouw van het landhuis. Ik wil de Freule interviewen voor mijn rubriek ‘over de datum’. Marguerite beleeft plezier en succes met haar uit de hand gelopen hobby. En ze is niet meer zo piep.

Krakend opent de joekel van een voordeur zich. Een gesoigneerde heer kijkt mij met zachte vrolijke ogen aan. Het blijkt de zwager van de Freule. Ik gluur de majestueuze gang in en stel mijn vraag. Er zit ongelukkigerwijs geen interview in. “Marguerite is nogal op zichzelf. Wij allemaal eigenlijk”, zegt hij. Ik begrijp hem. En excuseer me. Maar dat is overbodig. Zo blijkt later bij een adellijk kopje thee.

Daar babbelen we over deze en andere adellijke families. En het bezit van zo’n landgoed*. Over vooraanstaande maatschappelijk posities en al die verplichtingen. Adeldom vormt bepaald geen luizenbaan – ik bedoel geen sinecure!

Noblesse oblige – Doeneke wil ’t proberen!

* omwille van haar privacy tonen de foto’s niets van onze Freule

Mooi verhaal! Die stoute schoenen van jou wil ik wel eens lenen, het levert mooie verhalen op en voor mij misschien mooie beelden. Weer met genoegen gelezen.. Succes..

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
4
Geef mij een kans

Ik sta op het podium. Helemaal in mijn element. Het is ‘open podium’ op de laatste repetitie van ons koor. De bonte avond. We doen iets met ABBA. Altijd leuk. Misschien knullig. Zeker tijdloos. Mijn eerste doorbraak in de voetsporen van ABBA plan ik op de eindmusical van de basisschool. …

Doeneke Werkpret
8
Hij is blij met zichzelf

‘Pfff, is het na al die regen eindelijk zomer, is het weer meteen idioot heet!’ Ze slaakt een diepe zucht en sjokt bozig weg. “Typisch een mismatcher“, zegt mijn andere collega, “zo eentje die zich altijd focust op wat er niet goed gaat.” Hij maakt het me helder en vertelt …

Doeneke Werkpret
1
Meneer Bata weet alles beter

“Je denkt teveel”, zegt ze tegen me. Even hoor ik een compliment, maar ’teveel’ is natuurlijk nooit goed. Ze werkt me in. “Ik ga je leren knallen”, jut deze chef mij op. Zij is er eentje uit de horeca en die knallen. Van haar moet ik niet ‘denken’, maar ‘doen’. …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten