Ze slaat het zwarte monster dicht en stopt ‘m in de kast. Die akelige laptop raakt ze deze meivakantie niet meer aan. Ze is doodop na weken van lesgeven op afstand. Het maakt haar doodongelukkig.

Ze mist de kinderen verschrikkelijk. Hun nabijheid. De gezelligheid. De interactie. De lol met ze. De aai over hun bol. Ze wat bijbrengen. Even zo’n kind apart nemen voor wat extra uitleg.

Joline is docent wiskunde. Ze houdt zielsveel van haar vak. Al sinds 1982 geeft zij les op een middelbare school. Ze doet dat lesgeven nogal fysiek. De voorste rijen moeten altijd wat naar achteren. Ze heeft bewegingsruimte nodig. Met zwaaiende armen en ondersteunende geluiden brengt ze – met volle overgave – wiskundekennis over. De kinderen zijn dol op haar lessen.

En nu zit ze thuis en geeft ze live les via haar laptop. Maar Joline houdt niet van computers. En dus ook niet van PowerPoint ofzo. Ze wil voor haar lessen gewoon een schoolbord. En het liefst zo’n ouderwetse met krijtjes.

Voor haar lesgeven vanuit huis koopt ze een whiteboard met stiften. Ruim een uur voor zo’n online les zet ze haar computer alvast aan. Want straks moet dat ding weer updaten ofzo! Wat een stress! Ze zet de laptop zo neer, dat zij en het whiteboard goed in beeld zijn. En daarbij – als bonus – de kinderen haar hond zien.

De kinderen hebben hun camera en microfoon – in de virtuele klas – uit. Joline heeft geen idee wat ze allemaal uitspoken. Vreselijk! In de klas ziet ze al wat een kind gaat doen voordat ie het gaat doen. Nu ziet ze niets.

Af en toe roept Joline een naam en checkt daarmee of die leerling wel oplet. Regelmatig reageert een kind erg laat of helemaal niet. Dat maakt haar verdrietig. Zo akelig als een kind achterblijft!

Vijf kinderen hebben hun microfoon wél aan tijdens de les en zij roepen af en toe wat. Want zonder respons trekt Joline zo’n les niet. Dan voelt ze zich helemaal een wiskundeboerin …

Joline heeft een plan. Ze laat de kinderen – persoonlijk – hun schrift met wiskundehuiswerk bij haar thuis inleveren! Lekker allemaal op de fiets voor wat extra lichaamsbeweging. En dan mogen ze ook haar hond in het echt zien! Joline beloont de kinderen met twixjes en marsjes. Wat een feest!

Ze controleert hun schoolwerk. Heerlijk die schriften met blaadjes en cijfers uit pennen!

“Gaan jullie door in een nieuw schrift of halen jullie je schrift weer bij mij thuis op?” De meeste kinderen halen binnenkort hun schrift graag weer even bij haar thuis op.

Joline geniet van deze aanloop. En ze hoopt dat ze binnenkort weer gewoon lekker naar school mag. Fijn met alle kinderen bij elkaar in de klas. Lekker samen wiskunde en lol maken!

Old school – Doeneke wil ’t proberen!