Alleen maar krakkemikkig?

Doeneke Fit
2

‘Misschien ben ik aan het dementeren.’ Mijn tante van 83 jaar is er niet gerust op. Ik bespeur bij haar geen dementie. Haar geruststellen blijkt lastig. Want wie vertrouw je nog … als je hersens aftakelen?

Tantelief vraagt of ik mee ga naar de geriater. Mijn tante krijgt een check. Van haar lichamelijke, psychische en mentale gezondheid.

In het LUMC start een algehele gezondheidscheck al aan de poort. Van íedere bezoeker. De online covid-checklist. De digitale incheckbalie. Dan de vriendelijk bemenste incheckbalie. En dan een heuse dagticket met oproepnummer, QR-code voor de aanmeldzuil bij de polikliniek, en de code van jouw route. Het duizelt mij nu al. En ik ben toch een dikke 30 jaar jonger dan mijn tante. Kordaat loopt zij achter haar rollator naar de start van onze route, code 025. Ik volg.

Op de afdeling ouderengeneeskunde nemen ze alle tijd voor tante. Eerst een verpleegkundig specialist en daarna een arts. Ze bevragen haar uitvoerig. Over haar fysieke klachten. Over haar psychisch welbevinden. Over de connectie tussen lichaam en geest. En ze testen haar geheugen.

‘Welk jaar is het nu?’ ‘Welke maand?’ ‘Welke datum?’ ‘Kijk niet op de klok: hoe laat is het nu ongeveer?’ Gedesoriënteerd in de witte tl-verlichte spreekkamer, zonder ramen, check ik even snel de tijd op de klok boven de deur. Zonder moeite, of spieken, geeft mijn tante alle juiste antwoorden. Check!

‘Ik zeg u zo een naam en een adres, deze herhaalt u eerst hardop en straks vraag ik u nogmaals naar deze naam en dat adres.’ ‘Jan de Vries, Molenweg 12, Groningen.’ Da’s een lastige! Ik zoek naarstig naar een haakje in mijn hoofd voor het opslaan van nutteloze informatie. Minuten later volgt de check. Mijn tante vergist zich in de straatnaam. Een paar uur later frustreert haar dat nog steeds: ‘Ik baal zo dat ik die Molenweg miste!’

Dan komt de kloktest. Dé test waarmee je de eerste tekenen van dementie genadeloos opspoort. Mijn tante krijgt een blanco papier plus een pen. ‘Teken op het hele vel een ronde klok.’ ‘Plaats daarin de twaalf uurcijfers.’ ‘Zet de wijzers op kwart voor twee.’ Een eitje voor mijn tante. Ze geeft een olijke knipoog.

“Als u dementerend was, dan had ik een breed dagbestedingsaanbod voor u”, zegt de arts. Nu moet hij op zoek naar ‘creatieve oplossingen’ voor een aangenamer leven voor mijn tante.

Images: #TBT Gallery looks back at Fourth of July in 1970s

Mijn tante mist uitdagingen. Ze verpietert in haar eentje. Thuis in haar ouderenflat. Ze is sprankelend van geest. Dus wil ze gewoon steeds op avontuur. Zich verdiepen in een andere taal. Kijken vanuit een ander perspectief. Met anderen filosoferen. Samen bomen opzetten over de zin en onzin van ons leven. Haar krakkemikkige lijf is een sta-in-de-weg.

Die ‘creatieve oplossing’ wordt een psychiater. Is er geen andere optie? Een uitdaging die tóch ook houvast biedt? Iets fijns dat werkt, omdat het prikkelt en waardevol voelt? Laten we samen oplossingen bedenken voor onze sprankelende ouderen, met een lastig lichaam … Uitdagingen willen we allemaal.

Langer leuker – Doeneke wil ‘t proberen!

 

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Fit
1
Recht zo die gaat?

“Hij doet alsof hij dood gaat”, klaagt een vriendin. Haar echtgenoot heeft een verkoudheid. Dus ligt hij op de bank. Met veel hysterisch vertoon snuit hij zakdoeken vol. En met verdrietige natte ogen smeekt hij om haar aandacht. Hij kan zeker ook niet naar zijn werk … voorlopig. Wij kennen …

Doeneke Fit
22
Dag pap

Opeens is mijn vader zichzelf niet meer. Hij is angstig, onrustig en hallucineert. Dat komt door een delier. Hij ziet dingen over de wanden van zijn kamer kruipen. Muren verplaatsen zich en worden groen. En dat doen akelige mensen op afstand. Heel ingenieus. Ze testen hem. Hij is uitverkoren, zegt …

Doeneke Fit
1
Een stapje terug in de tijd?

Je bent jong en je wilt wat. Dus dans je. Natuurlijk! Je zal nu maar een jongere zijn. Niet dansen? Daar gaan je kansen! Vanaf mijn 14e ga ik naar de discotheek. In Hengelo. Twente. Maar ik dans. En ik kijk om me heen. En ze kijken naar mij. We …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten