Negatieve kritiek geven is gemakkelijk. Zorgvuldig denken en doen is knap lastig en listig.

Een grootmeester in denken en daarover schrijven is Albert Camus. Door diens levensloop heeft hij wel een voordeel. Door waar hij wanneer leeft maakt hij veel indrukwekkends mee.

Stof tot nadenken te over dus, om nog dieper te denken en mooier te schrijven. De pest is een voorbeeld vervat in een tijdloos boek over menselijkheid.

Camus citeren is dan ook bon ton. Wie het doet geeft blijk van eigen geletterdheid, eruditie en goede smaak. Maar pas op, Camus citeren gaat gek vaak fout. Zo schrijft een bekende en erudite Vlaming in zijn nieuwste boek met als titel “Waarheid” aan o.a. Camus toe wat Albert zelf nooit zegt. Een vierde druk van dat boek van die oude rector van de Gentse universiteit zet dat wel recht, ooit zegt meneer Torfs.

De beste man schaamt zich intussen meer dan een pietsje. Dat begrijp ik, nadat hij onlangs op televisie de huidige rector de les leest, over haar foute citaten zoals haar ingegeven door AI.

Citeren – Doeneke wil ’t proberen!