Onlangs gaat de golfclub in Noordwijkerhout drie dagen dicht. Uit protest. De directeur staat er achter. Ook hij heeft er schoon genoeg van. Hij is klaar met golfers die zich brallerig boven zijn mensen plaatsen en ze bedreigen. Inmiddels maken de greenkeepers – zonder stress – de golfbaan weer spik en span, maar termen als ‘crimineel gedrag’ doen nog wel de ronde. Sommige golfers misdragen zich al jaren naar de greenkeepers. Ze spotten met hun veiligheid. Staat zo’n onderknuppel ze in de weg, dan mept zo’n golfer de bal rakelings langs of tegen zo’n greenkeeper. Of de greenkeeper krijgt een schop. Een lelijk staaltje witte-boorden-agressie.

Ik leer soortgelijk neerbuigend gedrag kennen tijdens mijn vakantiebaantje als tiener. Ik werk dan mee met een lieve schoonmaker van een kantoorpand in ons dorp. Elke doordeweekse dag ruimt ze – als het kantoorpersoneel al lekker naar huis is – van 17:00 tot 19:00 uur alle rotzooi achter hun kont op. Dus eet ze met haar gezin al om 16:00 uur de avondmaaltijd en als ze na haar werk thuiskomt, brengt ze de kinderen naar bed. Zo’n dagritme als gezin lijkt mij vreselijk, die kant wil ik nooit op.

De schoonmaker werkt zich in het zweet. Behendig boent ze de koffiebekerkringen van bureaus en vieze vingers van de glazen deuren. En ze zuigt de harige, ruwe kantoorvloerbedekking tot in de verste hoekjes. Omdat haar knieën overbelast zijn, doe ik voor haar de laatste ‘paperclip-check’. Diep op mijn hurken zoek ik onder de vele archiefkasten naar paperclips. Want vinden ze hier morgenochtend nog een paperclip, dan roepen ze deze schoonmaker op het matje. En dat vindt zij doodeng. Straks ontslaan ze haar. Ze heeft deze baan keihard nodig. Ze weet dat het kantoorpersoneel expres paperclips onder kasten leggen, als test. Ik vind het een arrogante, smerige streek. Het maakt een blijvende indruk op mij.

Drie dagen dicht in het belang van de veiligheid van hun medewerkers is een stoer statement van deze golfclub. We zijn allemaal gewone mensen en dat blijkt voor sommigen een niet vanzelf te leren les.

Blijven leren – Doeneke wil ’t proberen!