‘Wir schaffen das,’ zegt Angela Merkel vijf jaar geleden. Ze reageert op de grote toestroom van mensen die vluchten voor oorlogsgeweld. Ze zet de grenzen wijd open voor mensen uit Syrië, Irak en Afghanistan. Angela vindt dat – en weet waarom – Duitsland nooit niets kan doen én wel heel veel aankan.

Volgens sommigen maakt ze de grootste en domste fout ooit. Met deze uitspraak lokt ze nog meer vluchtelingen naar Duitsland. En natuurlijk stijgt daarmee de criminaliteit, misdaad en publieke wanorde. Allicht wordt deze actie ‘het einde van Merkel’.

Haar tegenvoeter is streng voor Merkel. Trump noemt ‘wir schaffen das’ een ‘catastrofale fout’. Trump sneert dat ‘de misdaad in Duitsland enorm is toegenomen omdat ze al die illegalen heeft opgenomen’.

Gelukkig, het pakt mooier uit. Veel nieuwkomers doen het prima in Duitsland. Ze spreken de taal, studeren, werken én betalen belasting. Die jaren daalt het aantal misdrijven. Nu neemt de toestroom van vluchtelingen weer af.

‘Wir schaffen das’. Ook onder druk, herroept Merkel haar woorden zelden. Ze maakt mooie woorden graag waar. Juist zo blijft ze aan de top van Europa’s grootste economie.

‘Wir’ is het sleutelwoord. Géén wij- en zij-hetze. ‘Wir’ studeren, werken én betalen belastingen.

Van alle stoere vrouwen vormt Angela voor mij een buitencategorie. Niet in haar eentje. ‘Wir’ is nooit een one man show!

‘Wir’ – Doeneke wil ’t proberen!