Meewarige blikken en spottende opmerkingen van wiskundeleraren. Paniek tijdens proefwerken. De minimaal één keer per jaar terugkomende wiskunde-examen-nachtmerrie. Ik haat wiskunde!

Ik ontmoet Jessika de Waijer, een voormalig docent wiskunde en informatica. Zij vindt wiskunde geweldig. Met passie vertelt ze mij hoe mooi je patronen kunt ontrafelen. Hoe je rondjes kunt lopen op de nullen en enen van het binaire stelsel. Hoe je wiskunde terugziet in kunst, van de gulden snede naar de onmogelijk stijgende en gelijk dalende trappen van Escher. Waar de natuur bol staat van wiskunde. Hoe leuk formules zijn. Haar enthousiasme is aanstekelijk.

Jessika zegt dat iedereen wiskunde kan leren. Haar advies: accepteer je wiskunde-trauma en pas wiskunde toe op zaken die je interesseren en maak dit spannend en uitdagend.

Dus ik ga aan de slag:

∂ Ik blijf rustig als het aantal deciliters in het recept niet terug te vinden is op mijn maatbeker… Even omrekenen…

∂ Ik zie de schoonheid van π: een oneindig lang getal met een centrale functie bij elke omtrek, oppervlakte en inhoud van alles met een ronde vorm. Rond is oneindig. Het centrale getal idem dito. Dat kan geen toeval zijn. Prachtig toch?

∂ Er zijn ook kleine teleurstellingen. Zo ontdek ik dat de ‘irrationele’ getallen, een term die ik begreep en mij altijd ontroerde, ‘irrationale’ getallen blijken te zijn. Prima voor de wiskunde, pech voor de poëzie.

Er is één groot obstakel: ik kan niet rekenen. Ik beheers het gereedschap niet dat je in wiskunde helpt oplossingen te vinden: optellen, aftrekken, vermenigvuldigen, delen, machtsverheffen en worteltrekken… Dus volg ik algebraïsche uitlegvideo’s op internet met onvermoeibare docenten, die ik lekker kan terugspoelen, herstarten én uitzetten! http://wiskundeacademie.nl/onderwerpen

Misschien krijg ik, als ik wat beter kan rekenen, vertrouwen en handvatten om meer open te staan voor wiskunde. Want wiskunde is denken over getallen en waarschijnlijkheden, over verbanden en logica. Wiskunde kijkt op een heel eigen wijze naar verandering in tijd en ruimte. Wiskunde zou dus mooi, zinvol en handig kunnen zijn bij het begrijpen en voorspellen van allerlei processen in het leven.Ik wil ook wat Jessika doet: wiskunde gebruiken om het juiste pad te kiezen, daarop te blijven, een ander pad te vinden of zelfs een eigen pad te creëren. En onderweg kijken naar de stappen en de logica daarvan, tot hier en dan verder. Van haat naar liefde…

Wiskunde meer kans geven – Doeneke wil ’t proberen!