Ik ben mijn bril vergeten

Doeneke Sociaal
1

“Ik ben mijn bril vergeten.” Ik moet er nog aan wennen dat ik mijn leesbril mee moet nemen. Overal is wel wat te lezen.

Deze week ben ik me extra bewust van deze uitspraak. Het is de ‘Week van de Alfabetisering’. ‘Ik ben mijn bril vergeten’ is een veel voorkomend smoesje van iemand die moeite heeft met lezen, schrijven en/ of rekenen. Ook  ‘Ik kijk er thuis wel even naar’, ‘Ik ben niet zo goed met computers’ en ‘Ik heb een lelijk handschrift, schrijf jij het maar even op’ zijn favoriet.

Nu ik steeds kippiger word kan ik me een beetje voorstellen hoe het is om moeite te hebben met lezen. Een recept, een bijsluiter, een boodschappenlijstje, een folder, krantenkoppen bij de kassa … Frustrerend en vermoeiend.

Laaggeletterden verdoezelen hun beperking. Het is een taboe. Er zijn 2,5 miljoen laaggeletterden in Nederland! Op de 17 miljoen inwoners is dat toch een hele boel. Bij die 2,5 miljoen worden geen baby’s meegeteld. Bij die 17 miljoen wel. Dus spreek je netto 6,5 willekeurige volwassenen op één dag, dan heb je gemiddeld met 1 laaggeletterde te maken. En nee, dat merk je meestal niet. Laaggeletterd is allesbehalve een synoniem voor ‘achterlijk’.

Onlangs hoorde ik ‘het’ over een vriend, die ik al een dikke 25 jaar ken. Hij redt zich prima. Hij doet werk waar lezen en schrijven verre bijzaken zijn. Lees- en schrijfklusjes laat hij door een ander doen. Logisch, want ‘daar is hij niet zo van’. Nu blijkt dat hij zich ervoor schaamt en lezen uit de weg gaat. Ik heb me nooit gerealiseerd dat er eigenlijk een serieus probleem is.

Taal maakt mensen sterker, gezonder en rijker … We moeten het taboe doorbreken!

Wees alert. Leef je in. Maak het bespreekbaar. Stel de vraag: “Heb je moeite met lezen?” Niet op een meewarige toon, maar met een toon alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Want dat is het dus ook. Bied hulp aan. Help met een formulier invullen of bij iets waarbij jij zeker in de pen zou klimmen. En wil iemand zich verder in taal ontwikkelen? Verwijs dan niet naar een website, maar ga mee naar de gemeente om te informeren naar taallessen. Want je bent hartstikke nodig om het obstakel bij de ingang van het gemeenteloket te trotseren: dat apparaat waar je moet aanvinken waarvoor je komt en een balie- en volgnummer krijgt. Ook voor ‘geletterden’ al een cruciaal moment om alle moed te verliezen …

Samen een drempel over – Doeneke wil ’t proberen!

 

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
Weg met die haantjes

‘Wat een haantjes …’ somber ik. Achter mij sluit ik de deur van de vergaderzaal. Alweer domineren die twee ‘haantjes’ ons hele overleg. Super irritant! Die haantjes zijn mij snel teveel. Ik maak even een ommetje. Een beetje natuur pept me altijd weer op. Ik passeer een kippenhok. De kippen …

Doeneke Sociaal
2
Even een slechtnieuwsgesprekje

”En hoe vind je het zelf gaan?” vraagt ze aan de medewerker. “Nou lekker”. Enthousiast vertelt de medewerker over zijn werk. Over hoe leuk hij het vindt. Over zijn mooie resultaten. Oeps, dit is niet het plan. Het draait hier om een slechtnieuwsgesprek. De kern is zijn disfunctioneren. Hoe draait …

Doeneke Sociaal
3
Vlieg ‘m d’r in

“Volgende week vlieg ik naar Stockholm!” juicht hij. Liefdevol kijk ik hem aan. Ik ben toch zijn moeder. Ik slik mijn ongemakkelijke gevoel dus weg. Mijn zoon heeft geen enorme vliegschaamte. Hij is stikverliefd. Ik lees me rot*. Dus vlieg al jaren niet. Ik geloof in goed gedrag. Dus dat …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten