Doe maar zo’n bad boy

Doeneke Werkpret
4

Alain is woest aantrekkelijk. Zijn stoere kaaklijn, donkere lokken en blauwe ogen met die mysterieuze blik. Onweerstaanbaar. En hij is gevaarlijk. Een bad boy. Zonder acteeropleiding gaat hij aan de slag. Alain Delon leert het zichzelf. Al snel is hij een groot acteur. Autodidact pur sang.


Als je jezelf iets aanleert en het net zo goed – of vaak veel beter – kan zónder die hoge opleiding, dan ben jij ook zo’n autodidact.

Christopher Havens zit sinds 2011 zijn 25 jaar straf uit voor moord. Om zijn hersens te kraken, verdiept hij zich in wiskunde. Hij bedenkt iets geniaals over kettingbreuken. Hij is hot in academische wiskunde-kringen. Toch wil hij, wanneer hij vrijkomt, ook nog naar een universiteit. Zo’n diploma vindt hij handig voor zijn kansen op de arbeidsmarkt.


En dan heb je wonderkinderen. Raar jonge autodidacten.

Chopin is er zo’n eentje. Als jong jongetje speelt hij elke melodie die hij hoort moeiteloos op de piano. Uit verveling probeert en improviseert hij er op los. In 1817 is hij een – zevenjarige – componist in de dop.


Of neem Sophie Germain rond 1790. De Franse Revolutie maakt alles ingewikkeld op straat. Als klein meisje mag Sophie nooit naar buiten, dus zit zij jaren binnen. In de bibliotheek van haar ouders verslindt ze – stiekem – boeken. Vooral die over cijfers. Maar een vrouw die super intelligent is, dat hoort – dan – niet. Stoer wapent ze zich tegen alle weerstand. Zo wordt zij een groot wis- en natuurkundige.


Deze week overlijdt Alain Delon op 88-jarige leeftijd. Als raar buitenbeentje en ravissante autodidact.

Ravissant – Doeneke wil ’t proberen!

In het gewone leven was er vaak reden tot scherpe kritiek op Alain Delon. Dat laat weer eens zien dat bijzondere kunstenaars rare vogels kunnen zijn en dat je die twee elementen van dezelfde mens vaak ook een beetje los van elkaar staand kan of moet beschouwen. Werk en persoon zijn verbonden en nooit één.

4 reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
6
Mij een zorg

Is verpleegkunde iets voor mij? Is dat mijn roeping? Ik overweeg het tijdens mijn beroepskeuze op de middelbare school. Ik wil straks als werk ‘iets met mensen’ doen. En in dat beroep ben je pas echt van betekenis. Dus verdiep ik me er in. Ik stel me voor hoe ik …

Doeneke Werkpret
3
Op de cent

We geven niet om geld. We kunnen niet onderhandelen. We hebben geen ambitie. We zijn minder intelligent. We nemen geen initiatief. Als we ongesteld zijn of overgangsklachten hebben, zijn we sowieso incapabel. En heeft er iemand op het thuisfront zorg nodig, dan melden we ons ziek. Zomaar wat ideetjes over …

Doeneke Werkpret
Iemand aan de tand voelen

De tandarts zelf heeft ’t ook lang niet makkelijk, zo tonen de statistieken. Deze week lig ik voor de halfjaarlijkse controle weer in de stoel van de tandarts. Ik ben nooit bang. Ik heb een goed gebit. “Typisch een gebit van een jaren 70-kind, met thuis fluortabletjes en fluorspoeling op …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten