Bevalt het een beetje?

Doeneke Sociaal
1

“Waarom moet ik daar nou zo vaak naartoe? Ik kan toch gewoon bellen als er iets is?” Ik ben met Aster -weer- naar de verloskundige geweest. Aster komt uit Eritrea en is zwanger. En ik help haar een beetje.

Ze kreeg een lijst waarop ze haar bevallingswensen in moest vullen. Wil ze pijnstilling tijdens de bevalling? Wil ze een zwangerschapscursus doen? Mensendieck, yoga, haptonomie, mindfulness, hypnobirthing …  Ze kreeg de data van de informatieavonden in het ziekenhuis. En de data van de borstvoedingsinformatieavonden …

Ze keek me smekend aan. In Eritrea gaat dit heel anders, vermoed ik.

De 8 weken echo vond ze leuk. De baby bekijken! Bij de volgende afspraak lag ze weer klaar voor een echo. Ze was teleurgesteld en vond het raar dat ze niet elke keer een echo kreeg.  En ik vond het raar om haar te zeggen dat dat veel te duur is.

Gelukkig kreeg ze nog een 20 weken echo en konden we zien of hun baby een jongetje of meisje is …

Ik leer haar over de oefen-, ontsluitings-, pers- en naweeën. Hoe ze ‘met de golf van een wee mee kan gaan’ door te puffen, te hijgen of te jammeren. Hoe ze níet op haar hoofd moet persen. En dat hier de vader van de baby bij de bevalling is en de navelstreng doorknipt …

Ze is nu hoogzwanger. Ze heeft haar spijkerboek, t-shirt en sneakers ingeruild voor prachtige, kleurige en luchtige Afrikaanse gewaden. Gisteren ging ik weer even bij haar langs. Haar zusje en een vriendin waren bij haar. Ze waren er klaar voor; morgen zou de baby komen! Ik vond het mooi dat ze dat konden voorvoelen. Afrikaanse vrouwen leven dicht bij de natuur. Ik vroeg hoe ze het wisten.

Ik had ze overschat. Ze voorvoelden niets. Zij overschatten ‘ons’. Zij verwachtten dat de uitgerekende datum, die de verloskundige op een blaadje had geschreven, hetzelfde is als de daadwerkelijke bevallingsdatum …

Ik legde uit dat we moeten wachten tot de baby zelf wil komen … In Eritrea gaat dat niet anders …

 

Twee werelden in één – Doeneke wil ’t proberen!

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
Weg met die haantjes

‘Wat een haantjes …’ somber ik. Achter mij sluit ik de deur van de vergaderzaal. Alweer domineren die twee ‘haantjes’ ons hele overleg. Super irritant! Die haantjes zijn mij snel teveel. Ik maak even een ommetje. Een beetje natuur pept me altijd weer op. Ik passeer een kippenhok. De kippen …

Doeneke Sociaal
2
Even een slechtnieuwsgesprekje

”En hoe vind je het zelf gaan?” vraagt ze aan de medewerker. “Nou lekker”. Enthousiast vertelt de medewerker over zijn werk. Over hoe leuk hij het vindt. Over zijn mooie resultaten. Oeps, dit is niet het plan. Het draait hier om een slechtnieuwsgesprek. De kern is zijn disfunctioneren. Hoe draait …

Doeneke Sociaal
3
Vlieg ‘m d’r in

“Volgende week vlieg ik naar Stockholm!” juicht hij. Liefdevol kijk ik hem aan. Ik ben toch zijn moeder. Ik slik mijn ongemakkelijke gevoel dus weg. Mijn zoon heeft geen enorme vliegschaamte. Hij is stikverliefd. Ik lees me rot*. Dus vlieg al jaren niet. Ik geloof in goed gedrag. Dus dat …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten