Zij blij, ik blij. Ik blij, zij blij

Doeneke Sociaal

En daar gaan we weer. Zoals elk jaar wel een keertje. Met mijn vriendin een weekendje weg. Naar het appartementje van haar ouders aan het strand van België.

Eindeloos bijpraten, lachen, uitwaaien en ontspannen. Zalig!

We doen dit al zeker 22 jaren.

Van zonder kinderen, via zwangerschappen, en soms met kinderen, tot toch maar liever weer zonder kinderen. Op en neer van gezond, via slecht naar kwakkelend. Van onbezorgd via piekerend tot vrolijk. Van lekker verse broodjes naar, toch maar beter, havermout. Van hapjes van de traiteur tot, toch maar beter, eigen verantwoorde maaltijden. Jojo-end van calorieën- en stappen tellen tot ‘ach, wat maakt het toch allemaal uit’.

Vanaf het moment dat we op vrijdag in de auto stappen, praten we. Over álles. Over werk, relaties, gezondheid, make-up en andere levensissues.

We kennen elkaar door en door. We voelen elkaar aan. We herkennen onszelf in de ander. We zijn gevoelige types.
In zo’n weekend heerst er harmonie. We zijn mild naar elkaar. We maken het voor elkaar zo prettig mogelijk. Geen ingewikkelde feedback. Even lekker anders dan thuis.

Op zondagmiddag is die, onvermijdelijke, afsluitende schoonmaak. Ik sop de badkamer en wc  -want dat is toch wel het akeligste klusje. Dat doe ik haar niet aan. Zij mag -fijn- stofzuigen.
Lief.

Na een dikke 10 jaar hebben we het over het levensissue ‘schoonmaken’. We vertellen elkaar welke huishoudelijke klussen we afschuwelijk vinden, en welke klus ons, stiekem, best wel wat plezier oplevert.
Ze háát stofzuigen en sopt liever een badkamer en wc.
Wat?!

Jarenlang stofzuigde zij voor mij en sopte ik voor haar. Lief en dom. We gingen aan onszelf én aan de ander voorbij. Hoezo gevoelige types?

We spreken nu meer onze wensen en behoeftes naar elkaar uit. En we checken wat vaker of de ander echt wil, wat we denken dat de ander wil. Of we helemaal eerlijk hierover naar onszelf en elkaar zijn? Ik weet het niet. En dat geeft niet.

Eén weekend per jaar samen aan de Belgische kust. Zalig!

 

Wij blij – Doeneke wil ’t proberen!

 

Meer weten over hoe je wel feedback geeft?
Lees de post Hoe je je ergernissen beschaafd uit en misschien zelfs irritant gedrag verandert

 

 

Geen reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Sociaal
1
Lastig anders te kijken?

Ik zit met twee vijfjarigen in de trein. Tegenover ons zit een meisje met het syndroom van Down. De kinderen gapen haar aan. Ze schuiven onrustig heen en weer. Ook ik schuif onrustig heen en weer. Als ze maar geen ongepaste opmerking maken, denk ik. Dan fluistert één van hen …

Doeneke Sociaal
2
Ik ben toch niet gek?

‘Ik ken jou niet. Ga weg! Ik zoek mijn man!’ Fel kijkt ze haar echtgenoot aan. Ze heeft het syndroom van Capgras. Een dubbelgangerswaan. Zij herkent de uiterlijke kenmerken van haar man wel, maar zijn identiteit niet. Hij voelt niet meer vertrouwd. Zij denkt dat hij een dubbelganger is. En …

Doeneke Sociaal
2
Een Cornetto in coronatijd

“Ja, graag!” reageert ze blij op mijn vraag of ze even voor wil bij de kassa. Ze klemt stevig een doos diepvries Cornetto’s tegen haar maag. Meteen popt de herinnering aan een Cornetto in mij op. Het soms een beetje knapperige, en vooral taaie hoorntje. Mijn doel: dat feestelijke stukje …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten