‘Vanaf volgende week ben ik er twee weken niet, want dan geniet ik van mijn welverdiende vakantie’, deelt een collega in onze appgroep. Er staat geen knipogende emoji bij. Tja, hij verdient die vakantie. Zeker. Hij werkt goed, prettig en hard. Maar waarom zeg je die ‘welverdiende vakantie’ over jezelf?!

Is dit uit de hoogte en ongepast arrogant, of is hij juist onzeker? Zo’n milde optie houd ik graag open. Is het toch een grapje, of speelt er iets anders? Prijzen we hem wel voldoende voor zijn inzet? Of ervaart hij teveel negatiefs? Complimenten werken vaak lekker op de werkvloer. Zo krijgen de ontvanger én de gever een positieve boost. Dus iets positiefs lijkt een kleine moeite, groot plezier.

Ik ken de ‘vijf-tegenover-één’ vuistregel: tegenover één keer negatieve kritiek geef je vijf complimenten. Dat werkt optimaal, maar die kleine moeite en groot plezier schieten er toch vaak bij in. Dat berichtje met die ‘welverdiende vakantie’ is voor mij een welkome eyeopener. Dit complimentje van iemand aan zichzelf is een buitenkansje voor een complimentje daar bovenop.

Met dagelijks lekker wat complimenten aan jezelf en anderen krijg je die ‘vijf-tegenover-één’ mooi in balans. Wees gul met positieve aandacht voor het gewone dat al lekker gaat. En voor de ogenschijnlijk kleine, maar in wezen belangrijke, dingen. Dan doen we het goed samen.

Lieve woordjes doen wonderen, altijd en overal. Top hè, van mij, dat ik al dit positiefs met jou deel?!

Lekker buitensmonds – Doeneke wil ’t proberen!