Hij ligt al weken in de badkamer. Een lege glazen deodorantroller. Ik worstel. Hoe pak ik dit stukje afval aan? Plastic dop bij het plastic. En wat moet ik met de plastic roller die vernuftig binnen dat glas bevestigd is? Die laat zich niet scheiden. Het hele ding bij de lege wijnflessen voor naar de glasbak? Of bij het restafval?

De deodorantroller blijkt verpakkingsglas. Dit hoort in de glasbak. Dat die roller er nog in zit, is niet erg. Die scheidt de recyclefabriek. Pfieuw!

Ik ben graag deel van duurzaamheid. Ik wil de aarde zo gebruiken dat toekomstige generaties er tenminste net zo veel plezier van hebben als wij. Amen!

Heel handig maakten de Verenigde Naties in 2015 voor de wereld bovenstaande 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelen (Sustainable Development Goals – SDG’s). Opdat de wereld in 2030 een betere plek is. Pfieuw!

Aan de slag op drie dimensies: het economische, het sociale en het ecologische aspect. Het is een kwestie van bewust zijn, doen en laten. Elke bijdrage heeft zin. Van overheden tot burgers. Van lokaal tot globaal. Van individueel tot allemaal samen. Amen!

Op het ecologische vlak doe ik mijn best. Ik koop zoveel mogelijk biologische en lokale producten. Ik mijd onnodige verpakkingen. Ik scheid afval. Ik pak vaak de fiets.

Maar dat lukt niet altijd. Echt 100% ecologisch ‘zuiver’ leven is onmogelijk. Maar ik doe mijn best.

Zo vloog ik vorig jaar naar Bristol. Afschuwelijk van mij. Ik ging gebukt onder vliegschaamte. En verafschuwde mijn carbon footprint.

Nam ik mijn ‘duurzamer ecologisch gedrag’ nog serieus of dreigde ik af te haken – en die volgende generaties dan?!

Ik doe mee aan de collectieve, duurzame verandering. En dat hoeft niet perfect. Met z’n allen stapje voor stapje … De deo in de glasbak.

Samen een betere wereld – Doeneke wil ’t proberen!