Ik vind mezelf ge wel dig, vertrouwt ie me toe. En ik geef toe, hij heeft een spetterende verschijning. Hij ziet er lekker uit, vind ik. Eye candy. Hij is een dandy, maar niet alleen van buiten hoor. Dandy zijn is een dagtaak. En zijn nachtleven is een kunst op zich. Dan begint ’t pas echt.

Dé bezigheid van een dandy is zijn uiterlijk: zijn kleding, zijn verzorging, zijn gebaren en zijn spraak hebben de hoogste prioriteit. Hij heeft oog voor stijl en details. En een dandy flaneert. Zogenaamd losjes, pronkt hij er op los. Alles gaat vanzelf, heel bijzonder. Allemaal van nature, als het ware.

Met deze levenswijze roept een dandy reacties uit zijn omgeving op. En dat is ook wat een dandy beoogt. Is het bewondering of afschuw? Het maakt niet eens zo bar veel uit wat jij of enig ander van hem vindt. De dandy is een ‘larger than life’ versie van zichzelf, niet afhankelijk van mijn bewondering. Gepeupel dat hem bewondert maakt hem zelfs wat te gewoontjes en banaal. Schwung is meer iets van ‘me, myself and I’.

Een prototype Engelse dandy is Oscar Wilde (1854 -1900). Met zijn golvende lange haren, uitbundige kostuums, elegante gebaren en voortreffelijk taalgebruik maakt hij een tournee door de Verenigde Staten van Oscar Wilde. Hij ontketent daar als dandy een rage. Hij wordt hét gezicht in reclames voor luxe hebbedingetjes. En als – min of meer – bijzaak schrijft en dicht hij. Ook dat slaat aan.

Dandy’s zijn er in soorten en maten. Een Nederlandse bekende ‘politieke dandy’ is Pim Fortuyn. De Belgische singer songwriter en stijlicoon Stromae is een hedendaagse ‘Parijse dandy’. Een bijzonder leuk mens lijkt hij mij. In video’s bij zijn muziek komt alles samen, aanstekelijk en buitenaards.

Als een dandy min of meer ‘leeft om zich te kleden’, is de binnenkant dan nog van belang voor hem? Toch wel. Bij de ware dandy vallen innerlijk en uiterlijk samen. Binnen en buiten. Elk beetje extra dandyisme maakt je extra buitengewoon.

Op en top – Doeneke wil ‘t proberen!