Stop die plattelandschaamte

Doeneke Werkpret
15

Ik adem diep in. Mmmm. De geur van mijn jeugd. Die prikkelt mijn neus. Ik ben weer op het platteland. Mijn platteland. De plek waar ik opgroei. Ik zwaai naar de boer op z’n trekker. Hij bemest ons land. Gierlucht! Zalig … Mijn gelukzalige stemming duurt niet lang. Al snel bekruipt mij een gevoel van schaamte. Gierlucht zalig? Nee! Stikstof! Crisis! Naast – nu al jarenlange – vliegschaamte bekruipt mij nu ook plattelandschaamte. Gatver!

De boeren houden deze week een dag hun koeien op stal. Uit protest. Tegen de complexe stikstofregels en -procedures. Ik weet waar we vandaan komen – dus snap het wel. Boeren willen gewoon boeren. Hoe maken wij onze boeren – en ons allen – weer blij en gezond?

Elke boer staat dicht bij de natuur. Veel dichter dan de gemiddelde stadse mens. En natuur helpt bij de oplossing van – problemen van – klimaatverandering. Zo zijn paddenstoelen, wol, grassen, paardenmest, tomaat- en paprikastengels perfect om mee te bouwen en te isoleren. Een boer als producent van dit soort biobased materialen blijkt een top idee. Dat is een andere wijze van boeren én lekker natuurlijk. Echt een win-win. En zolang we leven, blijven we ook gewoon eten – natuurlijk.

Natuurlijk staan er bij de boer koeien in de wei. Van harte wat mij betreft. Ook voor de gezelligheid. En ontspan je dan even op je kleedje tussen de koeien … Dan ruik je dat subtiele, zalige mestgeurtje. Van een – lekkere verse – koeienvlaai. En zo’n flinke flats is een voortreffelijke broedplaats voor biodiversiteit. Bovenop leggen vliegen en kevers graag hun eitjes. En eronder smullen de wormen. Dansende koeien en een eerlijke prijs voor het werk van onze boeren. Zo lossen we alles op. Iedereen blij.

Blij in de wei – Doeneke wil ’t proberen!

Ook ik heb plattelandschaamte, wist het niet en dacht dat ik woke was. Niet dus. Fijne eyeopener en leuke blog alweer

Zou haast denken dat je op een feestje bent geweest 😉 de man die de koe-in-de-stal-actie heeft geïnitieerd stond naast je 😬
mooi stuk Joke…

Wat is “een eerlijke prijs”? Lijkt me puur vraag en aanbod. Moedermelk is goed voor baby’s. Voor volwassenen vormt melk een lekkere luxe, zoals roomboter. Echt smullen … maar volgens mij past daar geen belasting en subsidie bij. Meer “eerlijke prijs” tussen consument en boer vraagt ook iets minder overheid.

Leuke blog voor iedereen die van alle natuur en het leven zelf houdt. Minderen met heen en weer slepen van, vet te mesten, kalveren lijkt me verstandig.

Nederlandse problemen met stikstof drastisch verminderen kan eenvoudig door minder focus op export-vlees.

De vlag. Ik vind ‘m zelf niet lastig. Oranje boven straks met dat wk. Daaronder rood wit blauw. Jazeker in die volgorde. Een op de drie mensen die bij ons altijd naar Oranje komen kijken willen nu wegblijven. Door die volgorde en dat doet mij pijn. Ik wil samen 🍊

Kan jij daar eens wat mee, Doeneke?
Kleur moeten bekennen en dan altijd foute boel die vriendschappen kapot maakt?

Een vriendin heeft geen vlag, heerlijk makkelijk 🍊🥭 🍌. Ik had er nu ook graag géén, eigenlijk speciaal voor Oranje, ook niet vlaggen levert gedoe!

15 reacties

Laat een reactie achter op Kees Molenaar Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Doeneke Werkpret
3
Roddelen als beroep

Heb je ’t al gehoord? Zo’n drie keer per jaar zit ik een uurtje in de stoel van mijn kapper. En de kapper van allerlei andere mensen met allemaal hun eigen eigenaardigheden. Zo blijkt. De perfecte me-time. Zo’n kappersbezoek geeft me op verschillende vlakken een geweldige boost. Fysiek, mentaal en …

Doeneke Werkpret
10
Neem nou eens stelling

Ik kijk wel uit. Ik kijk niet naar alles. En ik kijk zeker niet naar alles waar dan ook. Verhitte discussies begrijp ik soms wel, maar soms ook niet. Drammerigheid vind ik soms vervelend en onbegrijpelijk, maar soms is drammen nodig. Journalist Rutger Castricum vind ik enig met zijn De …

Doeneke Werkpret
9
Gezellig met juffrouw Jannie

Heerlijk dat gerinkel. De koffiejuffrouw rolt haar keukentrolley vol klotsende thermoskannen en rammelende kopjes naar binnen. Pauze! Joepie! Elke werkdag, zo rond 10:30 en 14:30 uur, trippelt onze juffrouw Jannie door de kantoortuin. We laten allemaal ons werk even liggen en bewegen rond de trolley – even de benen strekken. …

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "Toestaan cookies" zodat je makkelijk op deze site kan surfen. Als je op deze site blijft zonder je cookie-instellingen te wijzigen of je klikt hier op "Accepteren" dan ga je akkoord met deze instellingen.

Sluiten